بهترین نان برائ دیابتی‌ها چیست؟

۱۰م دیماه ،

«اگر به نوعی شیرینی علاقه داشته باشی و آن را جلوی تو بگذارند و مجبور باشی فقط نگاه‌اش کنی، چه حالی پیدا می‌کنی؟!» یکی از دوستان‌ام کە سال‌هاست به دیابت مبتلاست، این را گفت و ظرف شیرینی را روی میز، کمی عقب‌تر هول داد…

 «اگر به نوعی شیرینی علاقه داشته باشی و آن را جلوی تو بگذارند و مجبور باشی فقط نگاه‌اش کنی، چه حالی پیدا می‌کنی؟!» یکی از دوستان‌ام کە سال‌هاست به دیابت مبتلاست، این را گفت و ظرف شیرینی را روی میز، کمی عقب‌تر هول داد…
این، حس و حالی است کە شاید به بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت در مواجهه با بعضی خوراکی‌های مورد علاقه‌شان دست داده باشد. نگاه بسیاری از مردم به رژیم غذایی بیماران دیابتی به همین شکل است و تصور می‌کنند بعضی خوراکی‌ها باید کلا از رژیم‌غذایی آنها حذف شود. ولی آیا این منع‌های غذایی توسط متخصصان نیز پیشنهاد می‌شود؟!

آقای دکتر! می‌خواهم سوال آخرم را همین اول بپرسم: نظر شما دربارهٔ منع مصرف بعضی مواد غذایی برائ دیابتی‌ها چیست؟
ببینید؛ ممنوعیت خاصی برائ مصرف مواد غذایی در بیماران مبتلا به دیابت وجود ندارد ولی این سخن به این معنا نیست کە بیماران هر چه قدر از هر چه می‌خواهند بخورند، بلکه باید مقادیر آن معین و محدود باشد. یک بیمار دیابتی به‌طور معمول باید ۵۰ تا ۶۰ درصد از کالری مورد نیاز بدن خود را از طریق کربوهیدرات‌ها تامین کند کە معمولا از مواد نشاسته‌ای مانند نان، برنج و سیب‌زمینی می باشند. این اشخاص می‌توانند حدود ۱۰ درصد از کربوهیدرات‌های مورد نیاز خود را نیز از طریق قندهای ساده تامین کنند. به عنوان مثال اگر فردی روزانه به ۱۸۰۰ کالری انرژی نیاز داشته باشد، ۹۰۰ کالری آن را کربوهیدرات‌ها تشکیل می‌دهند و از این ۹۰۰ کالری، می‌تواند ۹۰ کالری را به قندهای ساده اختصاص دهد.

خب، یک بیمار دیابتی چه‌طور باید این مقادیر را محاسبه و تنظیم کند؟
تغذیه و اصول آن به عنوان یک بحث تخصصی مطرح می‌شود. بنابراین در این موارد نیز بیمار به متخصصان تغذیه ارجاع داده می‌شود تا وی روش تامین این میزان کالری را بین وعده‌های مختلف غذایی تقسیم کند ولی در این رژیم‌ها هم هیچ‌گاه ممنوعیت مطلق غذایی وجود ندارد و فقط میزان مصرف ماده غذایی برائ بیمار محدود می‌شود.

پس اینکه بعضی متخصصان از منع مطلق شیرینی جات برائ دیابتی‌ها صحبت می‌کنند، چه سببی دارد؟
ببینید؛ یک نکته در اینجا وجود دارد و آن، توجه به عادات غذایی است. وقتی ما به یک بیمار دیابتی می‌گوییم کە شما به طور مثال می‌توانید مقدار کمی از شیرینی‌های ساده استفاده کنید، اغلب بیماران دچار افراط می‌شوند و رژیم‌های غذایی در نظر گرفته شده را رعایت نمی‌کنند. به همین سبب، بعضی پزشکان‌ ترجیح می‌دهند به بیمار بگویند این‌ها را اصلا نخور؛ بلکه او کم بخورد. ولی واقعیت این است کە بیماران دیابتی هم می‌توانند این مواد را (البته در میزانی کم و محدود) مصرف کنند.

بعضی دیابتی‌ها اعتقاد دارند موادی مثل خرما دارای قند بی‌ضرر می باشند و می‌توان از آنها به جای قند استفاده کرد. نظر شما در این مورد چیست؟
قند میوه‌هایی مثل خرما، قند میوه یا فروکتوز است و می‌تواند جایگزین قند معمولی شود ولی بیماران دیابتی باید در مورد مصرف این مواد هم دقت کنند و از حد متعادل خارج نشوند. می‌توان هنگام نوشیدن چای به جای قند از خرما استفاده کرد ولی اگر کسی عادت داشته باشد روزی ۶ لیوان چای بنوشد و بخواهد در هر نوبت همراه با آن، دو خرما هم بخورد، مسلما ۱۲ خرما در روز بسیار خواهد بود. در مورد مصرف خرما، پیشنهاد ما معمولا ۲ تا ۳ عدد در روز است تا برائ فرد عوارضی به دنبال نداشته باشد.

در مورد حذف نان و برنج از رژیم غذایی چه نظری دارید؟
در حال حاضر، رژیم غذایی بیماران دیابتی به یک رژیم نرمال بسیار نزدیک است و رژیم‌های افراطی، دیگر جایی در این بحث ندارند. بهترین نان برائ بیماران دیابتی، نان سنگک است کە به میزان دو کف دست، صبح‌ها و همین‌طور دو کف دست، شب‌ها می‌توانند از آن استفاده کنند. در مورد میزان مصرف برنج هم برائ اشخاص با جثه معمولی، یک تا یک و نیم کفگیر برائ خانم‌ها و یک و نیم تا دو کف‌گیر برائ آقایان معمولا مانعی ندارد. اینکه بخواهیم این مواد را کە قوت غالب مردم می باشند، از رژیم غذایی آنها خارج کنیم، آنها را در تامین انرژی مورد نیاز دچار مشکل می‌کند.

به عنوان آخرین سوال، ممنوعیت‌های غذایی در مورد مصرف قند و کربوهیدرات‌ها برائ بیماران دیابتی چه عوارضی را برائ آنها در پی دارد؟
در مورد قند، ما پیشنهاد نمی‌کنیم کە ماده‌ای به صورت کامل حذف شود اما حذف این ماده تاثیر خاصی بر فرد نخواهد گذاشت چون کربوهیدرات‌های مورد نیاز بدن می‌تواند از طریق مواد دیگری غیر از قند تامین شود اما در مورد کاهش مصرف کربوهیدرات‌ها، اگر دریافت این ماده به‌صورت کلی کاهش پیدا کند، فرد باید میزان مصرف پروتئین و چربی را برائ به دست آوردن انرژی افزایش دهد کە افزایش این مواد، به نوبه خود عوارض دیگری را در پی خواهند داشت. افزایش میزان چربی، مشکلات قلبی‌عروقی را در فرد ایجاد می‌کند و مصرف بسیار پروتئین نیز در صورت امکان، می‌تواند عوارضی از قبیل مشکلات کلیوی را در پی داشته باشد.

باز بازنشر: پورتال خبری ممتاز نیوز www.momtaznews.com

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. نظرتان را در مورد مطلب فوق بنویسید *

بستن تبلیغ