تولیدکننده موفق کیست؟ | تحقیق در مورد تولیدکنندگان موفق ایران

به طور کلی در بازارهای مختلف، تولیدکنندگان موفق و پایدار برای فروش بیشتر و کسب سهم بیشتر از بازار فرمولی دارند و به آن پایبند هستند. این فرمول حداقل سه مؤلفه دارد: ۱ اقدام برای افزایش کیفیت، ۲ کاهش هزینه و ۳ استفاده از فناوری های جدید.

با توجه به نتایج تحقیقات انجام شده به جرأت می توان گفت تولیدکنندگانی که این سه مؤلفه را مد نظر داشته و برای دستیابی به آنها اقدام و سرمایه گذاری کرده ، به خوبی سهم قابل توجهی از بازار را دریافت و همواره مورد توجه مشتریان بوده اند.

در کشور ما به دلیل مشکلاتی که گاه و بیگاه، ولی متأسفانه به وفور، در بازارها ایجاد می گردد، عکس این موضوع دیده می شود و هر از گاهی مشاهده می کنیم که تولیدکنندگان خاص برای افزایش قیمت محصول خود به هر وسیله ای تمسک می جویند و خود را برای این افزایش به در و دیوار می زنند.

معمولاً دلیلی نیز که برای توجیه افزایش قیمت ارائه می کنند این است: «قیمت تمام شده محصول افزایش یافته است.»

سؤال اصلی این است که آیا با کنار گذاشتن سه مؤلفه مذکور و در عوض فقط با افزایش قیمت، می توان ادعا کرد که تولید در کشور اقتصادی می شود؟ تجربه نشان داده است که چنین رویکردی فقط درمانی موقتی و زودگذر است و دیری نمی گذرد که اقدام افزایش قیمت محصول اثر خود را از دست می دهد و واحد تولیدی مجدداً دچار مشکل می شود.

بدیهی است که اثرات افزایش ناگهانی قیمت همواره به مصرف کننده تحمیل می شود و در نتیجه احتمال و امکان حذف یا کاهش خرید کالاهایی از سبد خانواده بسیار ممکن می گردد.

مشکل نقدینگی، ناپایداری در بازار ارز، افزایش قیمت مواد اولیه و محدودیت در قیمت گذاری از عمده مشکلات فعلی تولید است و حل این مشکلات صرفاً با افزایش قیمت محصول تحقق پیدا نمی کند.

مجلس محترم باید روی دیگر سکه را هم در نظر بگیرد و از تولید کنندگان بخواهد در سه مؤلفه فوق کارآمدی خود را نشان دهند.

فراموش نکرده ایم که در تابستان جاری داد از نهاد دو خودروساز بزرگ کشور بلند شد که اگر تسهیلات بانکی به دستشان نرسد ورشکسته می شوند و بیش از یک میلیون نفر در خطر بیکاری هستند.

بعداً زمزمه افزایش قیمت خودروهای داخلی مطرح شد و خودروسازان به بهانه واقعیت قیمت بالاتر در بازار آزاد، به دنبال کسب مجوز تعیین قیمت توسط خودشان رفتند و استدلال کردند که این مابه التفاوت به جیب دلالان می رود و چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.

لذا می بینید که هر دم از این باغ بری می رسد و این بهانه ها پایان ندارد. چرا؟

https://thumbor.forbes.com/thumbor/960x0/https%3A%2F%2Fspecials-images.forbesimg.com%2Fdam%2Fimageserve%2F1133672681%2F960x0.jpg%3Ffit%3Dscale

اما این سوال مطرح است که بهترین سرمایه گذاری در ایران در سال ۹۸ در تولید چه نوع محصولاتی است؟ به طور کلی بنگاه ها و صنایع تولیدی باید نسبت به تولید رقابتی محصولات دارای مزیت فناوری جدید اقدام کنند تا ماندگاری آنها در بازارهای هدف، خصوصاً دستیابی به مقاصد جدید صادراتی تضمین و پایدار شود و باید این موضوع راهبرد اصلی هیأت مدیره های شرکت های تولیدی قرار گیرد.

تحقیقات نشان می دهد که افزایش بهره وری و رقابت پذیر کردن کالاست که می تواند تولید را پایدار کند. به جرأت می توان گفت و استدلال کرد، مدیرعاملی که در عمق جان معتقد به افزایش کیفیت، کاهش هزینه و استفاده از فناوری های جدید باشد، موفق است و تأثیرگذار.

وجود چنین مدیرعامل و هیأت مدیره ای در رأس یک صنعت است که باعث شکوفایی آن صنعت می شود و بهره وری آن را بالا می برد و آن را در مقابل هر بحران مقطعی مصون می دارد و چنین مدیری باید تشویق شده و پاداش سالانه نصیبش شود، نه مدیر باری به هر جهت.

مطمئناً باید از تولیدکنندگان حمایت کرد و مشکلات آنها را حل کرد ولی باید توجه کرد که به مصرف کننده هم توجه ویژه داشت لذا باید به حل مشکلات اصلی و واقعی تولیدکنندگان و مصرف کنندگان با هم پرداخت و راه ساده ولی بی سرمنزل، یعنی صرف افزایش قیمت و دادن تسهیلات را انتخاب نکرد.

چون افزایش قیمت و دادن تسهیلات به تنهایی مشکلات را حل نخواهد کرد و مصرف کننده نیز به سمت مصرف کالای خارجی خواهد رفت. در نتیجه سهم تولید داخل از سهم بازار مصرف کاهش می یابد، که این خود نه تنها سودی برای تولید کننده ندارد بلکه خسارات جبران ناپذیری به تولیدکننده، صنعتگر و کشور وارد می کند.

دقت شود که کاهش سهم تولید کننده از بازار، خود باعث افزایش قیمت تمام شده می شود و عملاً اثر افزایش قیمت را تا حدی خنثی می کند. پرداختن به مسائلی نظیر اصلاح روش ها و تکنیک های مدیریتی و افزایش قابلیت ها و نگرش اقتصادی آنها می تواند بسیاری از مشکلات فعلی تولید را حل کند.

سهم زیادی از علت بالا بودن قیمت تمام شده کالا در کشور ما نسبت به خارج، سوء مدیریت یا ناتوانی و به هم ریختگی مدیریت و نگرش اقتصادی غیرصحیح مدیریت است.

به عبارت دیگر سهم عوامل غیر مالی در بالا بودن و بالارفتن قیمت ها در ایران بسیار بالاست و چه بسا از سهم عوامل مالی بسیار بیشتر است.

http://www.momtaznews.com/wp-content/uploads/2019/10/9604f7cb992a9bdbee79e2ecb4aa1c9c-1.jpg

مدیریت نوین با دیدگاه نوآوری و مبتنی بر سیستم های اطلاعاتی می تواند هزینه های سربار را بسیار کاهش دهد. برای این امر به دست آوردن راهکارهای بومی و ملی بسیار ضرورت دارد.

باید توسعه مراکز تصمیم گیری و مدیریتی در دستور کار قرار گیرد و نسبت به توسعه توانمندی ها و قابلیت های علمی، فنی و تخصصی جامعه و خصوصاً مدیران و آشنایی با فناوری های جدید گام های بلند برداشته شود. آیا واقعاً مجلس درگیر چنین مباحثی شده است؟ در کدام حوزه چنین نظارتی به عمل آمده است؟

گرانی های بی ربط بیشتر از هر گرانی دیگری کمر مردم را خم می کند. تنظیم تولیدکنندگان بزرگ برای رعایت فرمول صدر این یادداشت نیازمند دخالت و نظارت مجلس محترم است، امری که در ابتدا سخت و پیچیده به نظر می رسد، ولی امکان پذیر است و در صورت تحقق هم مردم بهره مند می شوند و هم تولیدکنندگان پایدارتر و مستحکم تر در برابر بحران ها و نهایتاً عاقبت بخیر می شوند و هم دست های زیادی دامن مجلسیان را رها می کنند. در یک کلمه همه سود می برند.


آخرین مقالات آفتاب
بازنشر: ممتازنیوز

تا این لحظه ۱نظر ثبت شده
  1. زاهدگمصطفی پور گفت:

    باعرض سلام خدمت همکاران ودوستان عزیزمن از سال ۱۳۸۲مسغول به کار تولید پوشاکم یعنی با دوتاچرخ شروع کردم وخدارو شکر روز به روز بهتر میشدم کارم خیلی خوب گرفت وحدود۳۰عددچرخ ووسایل دیگه دارم از سال ۹۰کم کم بارکودمواجه شدم وکم کم هرچی داشتم رفت خیلیاشو خوردن حدود۳۰۰میلیون بدهی بار اوردم هرچی داشتم فروختم چز چرخهام راستش اونهارو نمیتونم بفروشم چون جونم بهشون بستس الان متاسفانه بیکار وبدهکارم هیچ ارگان یااداره ای هم هیچ کمکی نمیکنن زهنم پر ایده ومدلهای جدیده ولی دست بالم بستس وهیچ کاری نمیتونم بکنم حالاشما بگید خداوکیلی این حق یک تولیدکنندس که اینجوری سرش بیاد پس کو حمایت ازتولیدملی (زاهدمصطفی پورسقز

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. نظرتان را در مورد مطلب فوق بنویسید *