دفاع تمام قد ولاسکو از کروش: من ۶ ماه شبانه روزی یارانم را در اختیار دارم او فقط ۳ روز در ماه!/ سال بعد به تماشای بازی تیمش می روم

فرهاد عشوندی: خولیو ولاسکو ، او حالا یک قهرمان ملی ست برای ایرانی ها و تیمش سمبل افتخار ورزش کشورمان حالا نام اوست که سبب می شود تا بحران های فوتبالی ها بیشتر و بیشتر شود. آنها که مدام از بی تعصبی شان نقل می شود حالا شده اند مایه سرافکندگی. آنها فعلا روزه سکوت گرفته اند تا معترض باشند به شیوه انعکاس اخبار المپیکی . به همه انتقادهایی که از آنها برای ناکامی های شان شده است .
ولاسکو در پایان بازی اول با ژاپن حسابی سرحال است. فقط می خواهد از اتفاقات خوب بگوید و از این اتفاقات خوشایند بشنود.وقتی از او درباره نرسیدن به المپیک می پرسند با بی میلی می گوید بیا از این پیروزی شیرین بگوییم . لیگ جهانی همین اطراف است دارم بویش را حس می کنم. بعد از کنفرانس هم به طور مفصل برای خبرنگار مورد نظر توضیح می دهد. از این می گوید که در ایتالیا یاد گرفته نباید مدام مصاحبه کند. برایش این مهم است که فقط در کتفرانس های مطبوعاتی سخن بگوید تا کسی دلخور نباشد. اما همیشه مسیر راهروی سالن کنفرانس تا در خروجی زمانی مناسب است برای همکلام شدن با مربیان به خصوص اگر بعد از پیروزی باشد و آنها هم سر کیف. گپ هایی غیر رسمی که نمی شود نام شان را مصاحبه گذاشت اما خواندن شان خالی از لطف نیست.
برای شروع چه چیزی هیجان انگیز تر از هواداران پر شور ایرانی . آنها که کم کم عادت کردند بیایند به ورزشگاه و بردهای تیم والیبال را ببینند. آیا این بردها در لیگ جهانی هم تداوم پیدا می کند؟؛ او می گوید:« سخن گفتن در این باره خیلی سخت است. آن حریف ها خیلی سخت تر هستند. اینکه آنجا چه اتفاقی می افتد را نمی دانم اما سخنگوی فدراسیون جهانی و یکی از نمایندگان آنها در تهران است و جو سالن ورزشگاه ما را دیده ، امیدوارم گزارش مثبت این نمایندگان سبب شود تا ما میزبان رخدادهای بزرگتری باشیم مثل مرحله نهایی بازی های لیگ جهانی.»
بازی هایی که این قدر هیجان انگیزند که دیگر سالن ۱۲ هزار نفری هم گنجایش میزبانی شان را ندارد. شاید وقتی برای بازی با ژاپن ۱۵۵۷۶ نفر در ورزشگاه ۱۲ هزار نفری جای می گیرند برای مصافی چون برزیل باید بازی را در زمین اصلی و روی چمن برگزار کرد ؛ او می خندد و می گوید:« نه بابا آن زمین خیلی بزرگ و سخت است ، این قدری بازیکن نداریم که بتوانیم آن زمین را پر کنیم.»
این روزها فوتبال ایران شرایطی سخت دارد و کارلوس کروش که درست همزمان با ولاسکو وارد تهران شد و این دو در یک شب و با یک پرواز به تهران رسیدند حالا شرایطی کاملا متفاوت دارند. اگر برای استقبال از کروش ، ده ها خبرنگار صف کشیده بودند و ولاسکو در سکوت می خواست وارد تهران شود اما حالا شرایط کاملا متفاوت است. کروش با بحران فوتبال ایران ، روزگار خوشی را ندارد و هر کسی می رسد از او ایراد می گیرد. مربی بزرگی که یکسال قبل همه دعا می کردیم تا در کنارمان باشد حالا برای مان عادی شده اما ولاسکو با بردهایش ، روز به روز محبوب تر می شود.
کارلوس کروش پیش از این چند باری به تماشا و تشویق تیم های ولاسکو رفته و حالا شاید زمان مناسبی باشد برای اینکه ولاسکو از کروش بگوید. ولاسکو که خود یک فوتبالی تمام عیار است. کسی که دو سال در زمان هدایت مارچلو لیپی بزرگ ، مدیر اجرایی و همه کاره تیم فوتبال اینترمیلان ایتالیا بوده است.
ولاسکو وقتی نام فوتبال را می شنود می گوید:« بگذار فقط به همین والیبال فکر کنم. به اندازه کافی همه رسانه ها از فوتبال می گویند بهتر است من دیگر چیزی در این باره نگویم.»
این روزها فوتبال مان حال و روز خوشی ندارد و ناکامی های فوتبالیست ها از یکسو و موفقیت های تیم های رشته های دیگر ، فشار را بر فوتبال مان بیشتر و بیشتر کرده ، ولاسکو با شنیدن این جمله می گوید:« ببین فوتبال از همه رشته ها سخت تر است . نباید آن را با ورزش دیگری مقایسه کرد. »
الان تیم ملی فوتبال بحران بازیکن دارد اما ولاسکو در هر تورنمنت یک سوپراستار جدید برای والیبال ایران رو می کند. و اینجاست که ولاسکو تمام قد به حمایت از مربی پرتغالی تیم ملی می ایستد و می گوید:«چه انتظاری دارید؟ این تیم را که امروز دیدی حاصل ۷ ماه کار مداوم و تمرینات پشت سر هم است. من از آپریل تیم و بچه هایم را در اختیار داشتم . معلوم است شرایط ما با کروش و تیمش فرق دارد. او دو هفته یا ماهی یکبار برای ۲ یا ۳ روز بازیکنانش را دور هم در اختیار دارد. چطو.ر می خواهید انتظار داشته باشید بتواند در عرض یکسال کلی بازیکن معرفی کند؟ باید با واقعیت ها کنار بیایید. امیدوارم او و تیمش هم موفق شوند .نمی شود که معجزه کرد. او را می شناسم و می دانم تمام تلاشش را برای موفقیت می کند»
کروش پیش از این به تماشای بازی های ولاسکو رفته ، آیا مربی تیم ملی والیبال قصد تلافی این کار را ندارد؟ ولاسکو می گوید:«چرا که ؟ خیلی دوست دارم یکی از بازی های شان را در مسیر مقدماتی جام جهانی از نزدیک ببینم و مشوق شان باشم اما فعلا که زمان این کار را ندارم. بعد از این بازی ها به ایتالیا بر می گردم و تا سال آینده میلادی هم تهران نیستم. پس احتمالا باید بهار آینده به تماشای یکی از بازی های تیم ملی فوتبال تان بروم.»
۴۱۴۱
 

دانلود   دانلود


خبرآنلاین

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. نظرتان را در مورد مطلب فوق بنویسید *

بستن تبلیغ