فخیم ‌زاده: آخر و عاقبت بازیگری مشخص نیست

جمعه ۲۲ اردیبهشت – ۰۱:۴۵:۵۱ ب.ظ

نظرات شما ارسال به دیگران چاپ بدون عکس چاپ با عکس
نظرات شما ارسال به دیگران چاپ بدون عکس چاپ با عکس
بزرگنمایی:  

خبرگزاری آریا- مهدی فخیم‌ زاده اعتقاد دارد علاقه به بازیگری در عموم مردم از میل به شهرت و دیده شدن نشات می‌گیرد، اما شهرت یک بازیگر فقط در روزهای اول کاری او هیجان دارد.
به گزارش آریا،بهناز شیربانی: مجموعه تلویزیونی «گپ» به کارگردانی رامبد جوان و تهیه‌کنندگی اسماعیل عفیفه که پنجشنبه شب‌ها روی آنتن شبکه IFILM می‌رود، با هنرمندان عرصه تئا‌تر، سینما و تلویزیون همراه می‌شود تا با آن‌ها گپ و گفت خودمانی داشته باشد.
پنجشنبه شب ۲۱ اردیبهشت ماه برنامه «گپ» میزبان مهدی فخیم‌زاده کارگردان و بازیگر سینما و تلویزیون بود.
در ابتدای برنامه فخیم‌زاده با اشاره به سختی‌های حرفه بازیگری گفت: «وقتی کسی از بیرون به شغل ما نگاه می‌کند متوجه سختی‌های آن نیست، مثلا در کلاس‌های خود من هنرجویان همگی خودشان را بازیگر می‌دانند و وقتی از آن‌ها می‌پرسید فرق شما با عزت‌الله انتظامی یا پرویز پرستویی چیست؟ تنها تفاوتشان را این می‌دانند که این افراد را می‌شناسند و به آن‌ها نقش می‌دهند، اما ما را نمی‌شناسند!»
کارگردان سریال‌های «تنهاترین سردار» و «ولایت عشق» در ادامه گفت: «فکر می‌کنم علاقه به بازیگری در عموم مردم از میل به شهرت و دیده شدن نشات می‌گیرد، اما شهرت یک بازیگر فقط در روزهای اول کاری او هیجان دارد. این مسئله رفته‌رفته کمرنگ می‌شود و بازیگر را به انزوا می‌کشاند و او معمولا نباید در مجامع عمومی حضور داشته باشد. اما معتقدم یک بازیگر در همه حال باید احترام مردم را نگاه دارد.»
فخیم‌زاده در ادامه به خاطرات دوران پیش از ورود به حرفه بازیگری‌ اشاره کرد و افزود: «مادرم همیشه دوست داشت من پزشک شوم. من دو سال در دانشگاه ملی پزشکی خواندم و بعد رفتم سربازی و بعد از آن تصمیم گرفتم بروم دانشگاه ادبیات، چرا که ادبیات را به هنر نزدیک‌تر می‌دیدم و همزمان با ادبیات در دانشکده هنرهای دراماتیک هم درس می‌خواندم.»
او در ادامه افزود: «همیشه به هنرجویانم توصیه را می‌کنم اگر کار دیگری غیر از بازیگری از شما برمی‌آید حتما آن را انتخاب کنید، چون آخر و عاقبت بازیگری مشخص نیست و هیچکس نمی‌داند کسانی مثل حامد بهداد رامبد جوان پرویز پرستویی و… چه مشقتی را تحمل کرده‌اند تا به اینجا رسیده‌اند.»
کارگردان مجموعه «قتل در ساختمان ۸۵» گفت: «زمانی من به همراه چند تن از هم‌دوره‌ای‌هایم مثل پورصمیمی، فنی‌زاده و… در کلاس‌های استاد سمندریان بازیگری یاد می‌گرفتیم. وقتی به آن دوران فکر می‌کنم تعجب می‌کنم که چرا به بازیگری علاقه داشتیم؟ آن زمان چیزی به اسم سریال‌سازی و بازیگری تلویزیون وجود نداشت. سینما را هم که اکثر مردم بد می‌دانستند. سالن تئا‌تر هم که مثل الان وجود نداشت و اصلا ما به شهرت فکر نمی‌کردیم و فقط یک علاقه قلبی به این حرفه وجود داشت.»
 فخیم‌زاده در ادامه گفت: «نمی‌دانم چرا کسانی که از دور من را می‌شناسند فکر می‌کنند من آدم بداخلاقی هستم. من هیچوقت با هنرپیشه فیلم‌هایم برخورد نمی‌کنم، مگر اینکه بازیگر سر ساعتی که باید سر کارحاضر نباشد. اگر با هنرپیشه برخورد بدی داشته باشید که اصلا رغبتی برای سر کار آمدن ندارد و اگر کسی از برخورد من می‌ترسد معلوم است اعتماد به نفس کمی دارد.»
 کارگردان فیلم‌های سینمایی «مسافران مهتاب» و «خواستگاری» در ادامه افزود: «من هم مثل همه سینمارو و فیلم‌بین بودم و از آرتیست‌بازی لذت می‌بردم. یک روز وقتی از مدرسه به خانه می‌آمدم اعلامیه اداره هنرهای دراماتیک را دیدم که در آن تبلیغ کلاس‌های بازیگری شده بود. من تا آن زمان نمی‌دانستم بازیگری را هم تدریس می‌کنند! مبلغ این کلاس‌ها هم ۲۰ تومان بود. بعد از دیدن این اعلامیه رفتم خانه و به مادرم گفتم انیستتیو ایران- فرانسه کلاس تقویتی فرانسه برگزار کرده و مبلغ ثبت نام هم ۲۰ تومان است مادرم هم برای ثبت نام به من پول داد و من توانستم در کلاس بازیگری ثبت نام کنم. آن زمان فقط ۱۵ سال داشتم و زمانی که سر کلاس آقای سمندریان حاضر شدم هشت جلسه از زمان شروع کلاس گذشته بود. او چند کتاب به من معرفی کرد تا به سطح کلاس نزدیک شوم.»
فخیم‌زاده در ادامه گفت: «در دوران سربازی در سپاه بهداشت کمک‌پزشک بودم. بعد از مدتی من را به یک بیمارستان روانی در تبریز تبعید کردند و دقیقا بودن در آن مکان باعث شد به موضوعات روان‌شناسی علاقه‌مند شدم. در تمام ساخته‌هایم موضوعات روان‌شناسی برجسته‌تر است.»
کارگردان مجموعه «خواب و بیدار» در ادامه از علاقه‌اش به ورزش گفت و افزود: «من جسم کوچکی داشتم، اما سعی کردم کاری کنم که با این جسم کوچک قوی باشم. ورزش در خانه ما برخلاف هنر بسیار متداول و همه گیر بود و پدر و برادرانم بصورت حرفه‌ای ورزش می‌کردند من کم کم به ورزش بوکس علاقه من شدم و ۳۰ سال است که کاراته کار می‌کنم.»
او در آخر با اشاره به اینکه توجه به ژانر پلیسی در کشور ما کم‌رنگ است گفت: «ژانر پلیسی و وسترن برای اغلب مردم جذاب است، چرا که اصول درام در این دو ژانر عینی است و یک کارگردان یا می‌تواند فیلم پلیسی بسازد یا نه چرا که در این ژانر شخصیت‌ها باید شناسایی شوند، فیلمنامه باید قوی باشد، بازیگران خوبی باید انتخاب شوند و در کل کار مشکلی است و بیشتر باید کاربلد باشی. متاسفانه در ایران کاربلد کم داریم.»
منبع:خبرآنلاین

کد خبر: ۲۰۱۲۰۵۱۱۱۳۴۵۵۱۴۶۸


خبرگزاری آریا

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. نظرتان را در مورد مطلب فوق بنویسید *

بستن تبلیغ