پرتاب‌هایم اشتباه بوده است

جام جم آنلاین: سید کاوه موسوی، قهرمان ۲۶ ساله پرتاب چکش ایران و دارنده مدال نقره بازی‌های آسیایی گوانگجو چین، با رکورد ۷۵٫۲۶متر، سال‌هاست رکورددار پرتاب چکش ایران است، همان رشته‌ای که رکورد آن حدود ۲۰ سال در اختیار پدر او (سید صادق موسوی)‌ بوده است.

موسوی که بتازگی از اردوی دو ماهه روسیه به ایران بازگشته راهی المپیک شد تا از فردا (جمعه سیزدهم مرداد)پرتاب‌های خود را آغاز کند. پس از بازگشت کاوه موسوی از اردوی روسیه، با او به گفت‌وگویی المپیکی نشستیم.

سفر به روسیه چه دستاوردی برای موسوی و تیم ملی دوومیدانی ایران داشت؟

من در این سفر که حدود دو ماه طول کشید، زیرنظر سرگی لیتینوف مربی بزرگ روس و رکورددار المپیک به تمرین‌های سخت و منظم پرداختم. ابتدا در روستای آدلر در نزدیکی مسکو این تمرین‌ها انجام می‌شد و سپس محل تمرین به شهر پادولس روسیه منتقل شد. لیتینوف، قهرمان بزرگی در پرتاب چکش جهان و المپیک به شمار می‌رود که دو دوره قهرمانی المپیک و سه، چهار مدال جهانی را در کارنامه خود دارد.

پس چنین اردوی پرکیفیتی باید تاثیر زیادی روی افزایش رکورد شما داشته باشد؟

نکته عجیب این بود که در ابتدای اردو، سرگی لیتینوف از نحوه پرتاب‌های من ایراد گرفت و گفت اساسا تکنیک پرتاب‌هایم غلط است، بنابراین تکنیک دیگری به من آموخت که با توجه به تازگی آن چند متر پرتاب‌هایم را کاهش داد ولی سرانجام با سعی و تلاش فراوان به سطح بالاتری رسیدم طوری که در مسابقه‌های پایان اردویی، سه پرتاب کردم که اولی ۷۲٫۴۷ متر، دومی ۷۳٫۱۶ و سومی ۷۲٫۴۰ متر بود، در حالی که با پرتابی حدود ۶۸ متر در گوانگجو نقره گرفته بودم.

فکر می‌کنید در المپیک هم​ همین حدود ۷۲ یا ۷۳ متر پرتاب کنید؟ اصولا هدفتان در المپیک چیست؟

هدف من در المپیک شکستن رکورد ایران است. فکر می‌کنم اگر پرتابی بیش از ۷۰ متر انجام دهم به احتمال زیاد به جمع ۱۲ نفر فینال المپیک راه پیدا خواهم کرد که این خیلی با ارزش است.

چه تعداد ورزشکار و در چه زمانی مسابقه‌های پرتاب چکش المپیک را برگزار می‌کنند؟ راجع به نحوه برگزاری مسابقه‌ها توضیح دهید.

در دو گروه ۲۰ تا ۲۵ نفری، پرتاب‌ها انجام می‌شود و ۱۲ نفر برتر به دور پایانی که دو روز بعد از آن آغاز می‌شود، صعود می‌کنند. در مرحله اول، هر شرکت‌کننده سه پرتاب انجام خواهد داد، ولی در فینال هر شرکت‌کننده ابتدا سه پرتاب انجام می‌دهد که در لحظه، نتایج رصد می‌شود و هشت پرتابگر برتر، صاحب شش پرتاب می‌شوند تا مدال‌آوران مشخص شوند.

عجیب است که شما ورزشکاری مبتدی نیستید و با مربیان داخلی و خارجی زیادی کار کرده‌اید. پس چطور تکنیک پرتاب شما غلط بوده است؟! شاید لیتینوف به تکنیک به‌روز شده‌ای اعتقاد دارد که در گذشته وجود نداشته​!

من از مربیانی همچون سرگی سوخانتسوف​ اکراینی و خداوردیف تاجیکستانی و نیز والری وانتوک بهره برده‌ام ولی در جایگاهی نیستم که در مورد‌ آنها اظهارنظر فنی کنم و بگویم آنها مربیان ضعیفی بوده‌اند. آنچه مسلم است با هریک از این مربیان، زمان کوتاهی بین یک تا سه ماه کار کرده‌ام و این اصلا زمان مناسبی برای پرورش یک ورزشکار و انتقال کافی تکنیک و مهارت به او نیست حتی سرگی لیتینوف هم به من گفت، دو ماه​ اصلا زمان مناسبی برای انتقال کافی و کامل آمادگی و تکنیک نیست و اگر بخواهی از نوسان‌های فعلی جدا شوی و همیشه در رقابت‌های آسیایی و جهانی با موفقیت بیرون بیایی باید بعد از المپیک، دوره‌ای هشت ماهه را زیرنظر من طی کنی و بعد از آن به پرتابگری بسیار بهتر تبدیل شوی.

البته در پرتاب چکش، تکنیک‌‌های قدیمی‌تر، نتایج بهتری در پی می‌آورد و تکنیک‌های تازه‌تر، تنها در جهت تسهیل بیشتر و سرعت بالاتر پرتاب مفید است. لیتینوف هم به انجام کلاسیک پرتاب اعتقاد دارد و با انجام چنان تکنیکی بود که سال‌های طولانی پیش از این​ به رکوردهایی رسیده که اکنون برای قهرمانان دست‌نیافتنی است. الان طوری است که هر ورزشکاری ۸۱ متر پرتاب کند حتما صاحب مدال جهانی می‌شود در حالی که دو دهه پیش، یوری سدرین ۸۶٫۷۸ متر پرتاب کرد.

هزینه حضور در اردوهای روسیه چقدر است و آیا در صحبتی که بتازگی با رئیس فدراسیون دوومیدانی انجام دادید این موضوع مطرح شد؟

موسوی: در رشته ما، قهرمانان معمولا پس از ۳۰ سالگی به اوج می‌رسند و تا حوالی ۳۵ تا ۳۷ سالگی در اوج می‌مانند و به کارشان ادامه می‌دهند. من هم خیلی امیدوارم در دو المپیک بعدی نیز حاضر باشم و نتایج خوبی بگیرم

در صحبت با رییس فدراسیون، همین موضوع را تشریح کردم که ایشان قول مساعد در این زمینه دادند. دستمزد چنین مربی بزرگی حدود ۲۰۰۰ دلار در ماه است و حدود ۲۵۰۰ دلار هم هزینه‌های ورزشکار داخل اردو می‌شود که روی هم می‌شود ۴۵۰۰دلار.

رقمی که با احتساب دلار نزدیک به۲۰۰۰هزار تومان در کشورمان نزدیک به ۹ میلیون تومان در ماه می‌شود. به هر حال پدرم آنقدر عاشق پرتاب چکش و موفقیت من در این رشته است که می‌گوید اگر فدراسیون و کمیته ملی المپیک این هزینه را پرداخت نکرد، خودم از طریق فروش اموالم آن را فراهم خواهم کرد و تو را به اردوی روسیه می‌فرستم.

چون دسترسی ما به مدال المپیک پرتاب چکش تقریبا محال است، پس شما دریافتی نیز از المپیک به عنوان پاداش نخواهید داشت؟

واقعا گرفتن مدال المپیک برای ما محال است، ولی قرار است هنگام اعزام، به ورزشکاران مبلغ۵۰۰۰​ دلار داده شود؛ مبلغی که به هزینه‌های آماده‌سازی ما هم نمی‌رسد. ضمن این که امسال، باشگاه‌ها، ملی‌پوشان را با توجه به حضور هفت ماهه‌شان در تمرینات تیم ملی از حضور در لیگ محروم کردند و دوومیدانی‌کاران غیرملی‌پوش را به خدمت گرفتند. من هم بعد از چهار سال تلاش، افتخارآفرینی و رکوردشکنی در باشگاه نفت، از این تیم کنار گذاشته شدم. من حقوقی از کسی نمی‌خواهم ولی انتظار دارم شغلی به من داده شود. البته تعدادی شرکت‌ها و نهادها قول دادن شغل در صورت مدال‌آوری را به من داده بودند که هرچه پیگیر شدم، خبری از آن نشد.

تحصیلاتت به کجا انجامید؟

ورودی سال ۱۳۸۴ دانشگاه هستم، ولی به دلیل حضور در اردوها و مسابقه‌های مختلف تاکنون موفق به پایان تحصیل نشده‌ام.

به نظر می‌رسد به وزن بیشتری برای پرتاب‌های بهتر نیاز دارید. در حقیقت قد بلندتر از سایر پرتابگران مطرح هستید. برنامه‌ای را برای افزایش وزن دنبال نمی‌کنید؟

من ۱۹۶ سانتی‌متر قد و ۱۱۲ کیلوگرم وزن دارم. همان‌طور که اشاره کردید پرتابگران مطرح دنیا از من کوتاه‌تر و چاق‌تر هستند. البته در رشته ما افزایش وزن، خیلی تاثیری در بهبود نتیجه پرتاب ندارد و تکنیک، نقشی کاملا بارزتر در این زمینه ایفا می‌کند. به دلیل مشکل و آسیب کوچکی که در زانوی چپم وجود دارد دست به ریسک افزایش وزن نزده‌ام تا بعد از المپیک، ابتدا زانویم را درمان کنم و سپس در مورد موضوع وزن، تصمیم‌گیری کنم.

قهرمانان پرتابی، معمولا تا سنین بالایی به کار خود ادامه می‌دهند. شما تا چه زمانی در عرصه قهرمانی خواهید ماند؟

در رشته ما، قهرمانان معمولا پس از ۳۰ سالگی به اوج می‌رسند و تا حوالی ۳۵ تا ۳۷ سالگی در اوج می‌مانند و به کارشان ادامه می‌دهند. من هم خیلی امیدوارم در دو المپیک بعدی نیز حاضر باشم و نتایج خوبی بگیرم. در عین حال باید در نظر گرفت که دیگر فرصتی برای از دست دادن نیست و در سنی قرار ندارم که با ضعف و اشکال تکنیکی مواجه باشم.

و در پایان…

این نخستین المپیک من است و باید دقت کاملی داشته باشم تا به مشکل خاصی مواجه نشوم. درست مثل زمانی که با احتیاط در جاده‌های غیرمسطح و ناآشنا رانندگی می‌کنم. در چنین شرایطی حضور افرادی که بتوانند سطح انگیزش و استرس افراد را کنترل کنند بسیار موثر است و من فکر می‌کنم حدود ۵۰ درصد موفقیت ورزشکاران در المپیک به مسائل روحی ـ روانی برمی‌گردد و از این جهت، حضور روان‌شناسان خبره و متخصص در این حوزه را خیلی مفید و لازم تلقی می‌کنم.

مجید عباسقلی – گروه ورزش


jamejamonline.ir – 22 – RSS Version

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. نظرتان را در مورد مطلب فوق بنویسید *