به گزارش تفسیری ممتازنیوز iبه نقل از باشگاه خبرنگاران جوان در تاریخ شنبه ۶ آبان ۹۱،
برخی گمان می نمایند که دعا، کار پیرزن ها و پیرمردها و عجزه است، آن ها که نمی توانند در میدان جنگ و جهاد شمشیر بزنند؛ ولی معلوم می گردد مسئله از این بالاتر است.
به گزارش تفسیری مجله شبانه ممتاز نیوز، وبلاگ مرد خدا در آخرین پست خود آورده است:
آیت الله iبهجت رحمهالله علیه، در پاسخ iبه سوالی فرمودند: بعضی گمان می نمایند که دعا، کار پیرزن ها و پیرمردها و عجزه است، آن ها که نمی توانند در میدان جنگ و جهاد شمشیر بزنند؛ ولی معلوم می گردد مسئله از این بالاتر است.
در روایت درباره شرایط استجابت دعا آمده است: «من دعا و هو لایحس سوی الاجابه استجیب له»، یعنی هر کس دعا کند و جز اجابت احساس نکند، دعایش مستجاب می گردد.
آیت الله iبهجت در ادامه فرمودند: گویا حالتی در ما پیدا شده شبیه iبه یاس از اجابت، که دعای ما فقط iبه زبان و لقلقه ی لسانی است؛ نه دعای برخاسته از دل مطمئن و امیدوار iبه اجابت. قلب متقین و دل شکسته ای می خواهد که دعایش مثل تیر iبه هدف برسد، iبه گونه ای که دعا کنیم و اجابت آن را بفهمیم و یا حداقل iبه ما وعده ی استجابت آن را بدهد، ولو بعد از چهل سال، همچنان که درباره حضرت یعقوب علیه السلام ظاهر دارد .
بنابراین فرموده آیت الله iبهجت، آن دعایی مستجاب است که دعا نماینده در آن مطمئن iبه اجابت باشد و این امر iبه قول ایشان قلب متقین و دل شکسته می خواهد. (کتاب پرسش های شما و پاسخ های آیت الله iبهجت، جلد دوم)
در حدیث قدسی آمده است که چون موسی (علیه السلام) از خدا پرسید در کجا بیشتر می توان یافت؟ در جواب آمد :«انی عند القلوب المنکسره و القبور المندرسه؛ من در دل های شکسته و نزد قبرهای کهنه ام.»
چرا دعاهایمان مستجاب نمی شود؟
یکی از مهم ترین نکات در پاسخ دهی iبه این سوال این است که ترس و تردید در آن iبه خوبی روشن است. چنان iبه خداوند ایمان داشته باشید که در کودکی خود را iبه مادر می سپردید و جز او کس دیگری را نمی شناختید و عشق او را با همه و جود احساس می نمودید.
یا ایهاالذین آمنوا استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم؛ ای اهل ایمان دعوت خدا و رسول را اجابت نمایید، آنگاه که iبه سوی آنچه زنده تان می نماید، فرا می خوانند.
بسیاری از مردم که می توان گفت عموم انسان ها، وقتی گرفتار می شوند دست iبه دامن دعا می شوند و هر کدام با لحن مخصوص iبه خود دست ها را بالا می برند و از معبود خود التماس دعا دارند.
اگر این لحظات پرشکوه را iبه یک باره نظاره گر باشی اوقات بسیار با شکوهی را تشکیل می دهد که هر بیننده را iبه وجد آورده ناگزیر او را iبه تعظیم در مقابل آن معبودی قرار می دهد که این خیل عظیم در پیشگاه او سر تسلیم و خشوع آورده اند. از اینجا است که می توان iبه سرّ این آیه پی برد که می فرماید: و لقد ارسلنا الی امم من پیشک فاخذنهم بالبأساءوالضّراءلعلّهم یتضرّعون؛ و iبه تحقیق فرستادیم پیغمبرانی iبه سوی امت هایی که پیش از تو می زیستند. پس آنان را iبه سختی ها و گرفتاری های گوناگون دچار ساختیم تا شاید روی تضرّع iبه درگاه ما آورند.
این صحنه با شکوه وقتی برای نوع بشر جذّاب و هیجان انگیز باشد iبه طریق اولی برای خالق بی بدیع بسیار جذاب تر خواهد بود. امّا بسیار دیده شده است که مومنین طلب حاجتی را از حضرت حق دارند، لکن آن دعا مشخصاً آن گونه که مورد نظر آن هاست اجابت نمی شود. گله مند می باشند ولو در دل، که آن را اظهار نمی نمایند یا اگر هم iبه زبان می آورند بسیار با احتیاط، غالباً هم خود را مقصّر و نا لایق معرفی می نمایند. که همه این ها iبه نوعی بوی یأس می دهد.
حال اگر با توجه iبه آیات و روایات این مسئله را بررسی نماییم می بینیم که خداوند متعال هر دعا را اجابت می نماید منتهی با توجه iبه حکمت بالغه خود نه دقیقاً آن گونه که مورد نظر بنده می باشد.
لذا باید دانست که دعا شرایط خاص خود را دارد و لذا اگر بنده در صدد کسب آن شرایط باشد آن موقع دیگر شاهد هیچ گونه گله، شکایت، یأس و نا امیدی نخواهد بود و ته دل همه ملتمسین iبه دعا نوعی رضایت مندی و خشنودی را می بینیم.
بنده مضطر وقتی گرفتاری iبه او روی می آورد بلافاصله دست iبه دامن دعا می گردد و چه بسیار دیده و شنیده شده است که اصرار فراوان دارد iبه درخواست خود از حضرت حق تعالی ولی هرگز در صدد تغییر شیوه درخواست خود بر نمی آیند این مثل آن می ماند که در یک بازی گروهی وقتی در یک نقطه ای بن بست وجود دارد بازیکنان یک تیم همه همّ خود را مصروف همان نقطه می نمایند. که اگر تغییر تاکتیک می دادند با صرف انرژی کمتری می توانستند آن مانع را دور بزنند و iبه هدف خود برسند نظیر همین امر در زمینه دعا می باشد.
کانال های استجابت دعا را کشف نمایید!
بنده اگر درخواست مشروعی از خداوند دارد ولی iبه هدف اجابت نمی رسد باید از کانال دیگر وارد شود یک نمونه از کتاب ارزشمند تذکره اولیاء شیخ عطار نیشابوری را نقل iبه کلام می نمایم:
روزی از روزگاری شخصی الاغ خود را گم نموده بود هر چه گشت نتوانست آن را پیدا کند. راهی نیشابور شد از اشخاصی که در مرکز شهر جمع شده بودند سوال نمود در بین شما نیشابوریان آبرودار کیست؟ همه شیخ ابوالحسن بوشنجی را معرفی نمودند. یک راست سراغ او رفت و او را در حال عبادت یافت. یقه او را گرفت و گفت الاغ مرا بده!. او غافلگیر شده با حالت تعجب گفت الاغ شما نزد من چه می نماید؟ گفت من نمی دانم باید الاغ من را بدهی، از او اصرار و از شیخ انکار تا کار iبه جایی رسید که شخص فریاد زد ای مردم iبه داد من برسید الاغ مرا از شیخ گرفته iبه من بازگردانید.
در این هنگام شیخ دست iبه آسمان برداشت و گفت بار خدایا مرا از دست این شخص نجات بده، در این هنگام آن مرد را صدا زدند که فلانی، بیا الاغ شما پیدا شد! مرد در حالی که یقه شیخ را رها نموده و از او جدا می شد گفت ای شیخ من می دانستم که الاغم نزد شما نمی باش لکن چون خودم در نزد خدا مالک آبرو نبودم گشتم و شما آبرودار را پیدا نمودم تا شاید شما نفسی بزنی و دعای من درگیر شود.
با توجه iبه این تذکر و با توجه iبه آیه شریفه : یا ایهاالذین آمنوا اتقواالله وابتغوا الیه الوسیله و جاهدوا فی سبیله لعلّکم تفلحون؛ ای اهل ایمان از خدا بترسید و iبه وسیله ایمان و پیروی از اولیای حق iبه خدا توسّل جویید و در راه او جهاد نمایید، باشد که رستگار شوید.
مومنین اگر دیدند پس از چند بار دعا نمودن دعای آنان اجابت نمی شود باید در صدد پیدا نمودن مالک نفسی باشند. این توهم پیدا نشود که اینان در نزد درگاه حق تعالی آبرو ندارند بلکه گاهی حکمت الهی این چنین اقتضاء می نماید که دعای شما iبه نحو خاصی اجابت بشود.
قصه ای هم از بنده بشنوید: گویند شاه عباس iبه زیارت حرم مطهر حضرت امیرالمومنین علیه السلام رفت. نابینایی را دید دخیل بسته است. پرسید: برای چه و از کی اینجایی؟ نابینا جواب داد: iبه قصد شفا مدت ۴ سال است که اینجا iبه حضرت دخیل نشسته ام. شاه عباس با عصبانیت فریاد زد: مرتیکه پدرسوخته میرم داخل اگه برگردم ببینم شفا نگرفتی iبه خودش قسم گردنت را میزنم، مگر می گردد کسی iبه امیرالمومنین پناه بیاورد و شفا نگیرد؟!! می گویند شاه عباس که برگشت، نابینا نیز شفا گرفته و بینا شده بود…
![]()
باشگاه خبرنگاران