رمز موفقیت در هفته آخر کنکور

یکی از ویژگیهای طبیعی رویارویی با اتفاقهای “ویژه” و غیر قابل تکرار ظهور پدیده اضطراب است و هر چه میزان نامعلومی و ریسک در آن بیشتر باشد میزان اضطراب نیز به همان نسبت بیشتر است و از دیگر سو هر چه نتیجه قابل پیش بینی با نتیجه دلخواه فاصله بیشتری داشته باشد باز هم به اضطراب منجر خواهد شد.

با تمام مشکلاتی که در رقابت میلیونی کنکور در ایران وجود دارد و در روزهای نزدیک کنکور فزونی می گیرد ؛ بعضی از داوطلبان کنکور با درایت ، تأمل و تیز بینی تمام روزهای نزدیک کنکور را سپری می کنند و بی جهت نیست که همین ها جزو اشخاص موفق کنکور می باشند. ویژگی عمده آنها ” داشتن برنامه ” و ” تمرکز” روی آن و ” توکل” است.

۱) داوطلبان موفق به شکست فکر نمی کنند و در نتیجه برای شکست برنامه ریزی نمی کنند.

۲) داوطلبان موفق به جای سیر در رویاهای غیر واقعی ، با تکیه بر واقعیت خود سعی دارند کمی بهتر از آن در کنکور ظاهر شوند و برای همان میزان پیشرفت نیز تلاش می کنند.

۳) داوطلبان موفق از دور باطل ” اضطراب ← کم کاری ← اضطراب ” پرهیز می کنند و در صورت نگرانی از سیکل بازخورد منفی یعنی
” اضطراب ← تلاش ← کاهش اضطراب ” بهره می برند.

۴) داوطلبان موفق برای روزهای نزدیک کنکور مشابه سایر روزها برنامه دارند و به ” وظیفه” فکر می کنند تا به ” نتیجه ” برسند.

۵) داوطلبان موفق هر چند روز در یک کنکور خانگی شرکت می کنند و می دانند که بالاخره کنکور سراسری هم یک آزمون مثل همین آزمونهاست.

۶) داوطلبان موفق به اصل ” عادی بودن ” معتقدند و می دانند با بی خوابی و شب بیداری یا فشرده کاری در چند روز تغییر بسیاری در نتیجه حاصل نخواهد شد. بنابراین برنامه ” آهسته و پیوسته ” خود را ادامه می دهند حتی اگر در سطح متوسط یا پایین قرار داشته باشند.

۷) داوطلبان موفق پراکنده کاری نمی کنند و حول برنامه خویش که بیشتر به آزمون اصلاح (try and true) تکیه دارد متمرکز می باشند.

۸) داوطلبان موفق مواظب فیزیک بدنی خود می باشند . بسیار تلاش می کنند اما به میزان عادی غذا می خورند و در ساعات شب بیش از شش ساعت استراحت می کنند و کلی هم نرمش می کنند و می دانند که عقل سالم در بدن سالم است.
در اینجا باید یادآوری شود نقش اولیا در کاهش یا افزایش ” اضطراب ” و در مقابل آن ” تمرکز ” و ” توکل ” یک نقش ” هم افزا” و مهم است و ما به صورت خلاصه یک نقش مثبت از جانب اولیا در جهت تمرکز داوطلب را ترسیم می کنیم .

۱) ولی یا همراه یا پشتیبان داوطلب یک آزمون جامع را (ترجیجاً از کنکورهای قبل) برای داوطلب برای روز مشخصی طراحی می کند (مثلاً فردا یا پس فردا) و استدلال این است که داوطلب به جای نگرانی در این آزمون خانگی شرکت کند تا وضعیت وی مشخص شود. در نتیجه داوطلب برای اجرای موفق آزمون خانگی متمرکز است.

۲)داوطلب با تمرکز کامل در آزمون خانگی شرکت می کند این آزمون حتی الامکان با آزمون سراسری مشابه سازی شده است و نتیجه آن توسط اولیا تصحیح و در اختیار داوطلب قرار داده می گردد.

۳) بی هیچ تردیدی داوطلب در تعدادی از سوالها اشکال داشته است با تأکید بر آنها داوطلب در جهت رفع اشکال آزمون متمرکز می گردد با این تأکید مجدد که آزمون بعدی دوباره فردا یا پس فردا گرفته خواهد شد.

۴) با تکرار این آزمونهای متوالی داوطلب در یک فرایند ” آزمون – اصلاح ” درگیر و متمرکز می گردد و این درگیری و تمرکز تا روز کنکور ادامه می یابد.

نتایجی که از این روش حاصل می گردد چنین است:
۱) داوطلب در تعدادی آزمون مشابه کنکور شرکت کرده است.

۲) داوطلب در حین آزمون روی دانسته های خود متمرکز است.

۳) داوطلب پس از آزمون روی ندانسته ها یا اشتباههای خود متمرکز و دقیق می گردد.

۴) داوطلب با چند هزار یا چند صد تست مشابه کنکور آشنا می گردد و سعی می کند که اشکالهای خود را به صفر برساند

۵) داوطلب یاد می گیرد که در هنگام پاسخ دادن به سؤالهای عمومی یا اختصاصی روی همان سوالها و درهنگام پاسخ دادن به سوالهای یک درس ، روی همان درس و هنگام پاسخ دادن به سوالهای یک مبحث روی همان مبحث و هنگام پاسخ دادن به یک سوال روی همان سوال متمرکز شود.

۶) تمرین تمرکز که با این طریق در روزهای نزدیک کنکور صورت می گیرد ، داوطلب را برای داشتن تمرکز در روز کنکور آماده می کند.

آنچه برای همه روزهای زندگی ضروری است این است که نه تنها برای کنکور بلکه برای همه مسیر نیاز به ” توکل ” داریم بدون شک روزهای کنکور نیز مانند سایر روزها سپری خواهد شد و آنچه که می ماند سرشت انسان است که می توان به آن امیدوار بود.