گردآوری شده توسط مجله خانواده ممتاز نیوز
با همه‌ی سعی و تلاش همسران برای نرسیدن به مرحله‌ی جدایی، بسیاری از ازدواج‌ها، منجر به طلاق رسمی شده و درصد بسیار بالاتری، به طلاق عاطفی منتهی می‌شود.
باوجود این‌که بیش‌تر ازدواج‌ها با عشق و علاقه و محبت طرفین صورت‌می‌گیرد، اما در اکثر موارد ملاحظه می‌کنیم که زن و مرد با تمام تلاشی که در‌جهت انجام دقیق وظایف خود دارند، به‌مرور زمان، عشق و علاقه‌ی بین‌شان کم‌رنگ وکم‌رنگ‌تر شده و گاهی به‌طور کامل محو می‌شود و همسران بدون هیچ‌گونه احساس و عاطفه‌ای نسبت به هم، به‌طور کامل جدای از هم به زندگی خود ادامه می‌دهند. به این نوع جدایی، اصطلاحاتی مانند طلاق عاطفی، طلاق روحی و روانی، طلاق خاموش یا زندگی زناشویی خاموش اطلاق می‌شود. با همه‌ی سعی و تلاش همسران برای نرسیدن به مرحله‌ی جدایی، بسیاری از ازدواج‌ها، منجر به طلاق رسمی شده و درصد بسیار بالاتری، به طلاق عاطفی منتهی می‌شود.
طلاق از نظر لغوی، به‌معنای رها‌شدن می‌باشد و در اصطلاح زندگی امروزی، عبارت است از خاتمه دادن به زندگی مشترک زوجین. در طلاق عاطفی، زن و شوهر بدون این‌که به‌طور رسمی از هم جدا شوند، عواطف خود را از هم دریغ کرده و روی از هم بر‌می‌تابند زیرا دیگر اعتماد و احساسی بین‌شان نمی‌ماند. زن و مرد با این‌که در یک خانه و زیر یک سقف زندگی می‌کنند، با هم غذا می‌خورند، با هم کار می‌کنند، با هم به مسافرت می‌روند و… اما در‌اصل، دو انسان بیگانه و بی‌تفاوت و بی‌احساس نسبت به هم می باشند و سر هرکدام‌شان به مسائل و امور زندگی خود گرم می‌شود.
طلاق عاطفی، آسیبی فراگیر نه‌تنها در کشور ما بلکه در تمام دنیا می‌باشد. این مسأله سبب‌های گوناگونی دارد. سبب‌هایی مانند محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی، مشکلات اقتصادی، ازدواج‌های تحمیلی، ترس و فرار از تنها ماندن، چشم‌‌و‌هم‌چشمی با دوستان و فامیل در امر ازدواج، خشونت و عصبانیت، مادیات، تجمل‌گرایی و تشریفات بیش از حد، خود‌بزرگ‌بینی و تحقیر دیگری، بقای نسل، ترس از حرف‌های اطرافیان، دو‌رویی، پنهان‌کاری و…
تا حالا وارد اتاقی به هم ریخته و در هم پاشیده شده‌اید؟ بعضی‌ها عادت دارند به محض ورود به چنین جایی غرغر کنند و ناتوان از تصمیم‌گیری و بخصوص عملی و اجرایی کردن تصمیمی، زمان را با این فکر سپری کنند که حالا باید چه کنند و از کجا آغاز کنند. می‌روند و می‌آیند و باز با صحنه در هم ریخته اتاق مواجه می‌شوند و دنبال مقصر به هم ریختگی می‌گردند و هر بار همین روند تکرار می‌شود. بعضی‌ها هم خم می‌شوند و از همان جایی که می باشند آغاز می‌کنند به جمع کردن و مرتب و منظم کردن وسایل، حتی اگر نزدیک‌ترین چیزی که به دستشان بیاید دستمالی چرک و کثیف یا تکه کاغذی مچاله شده باشد. دسته اول : همواره چیزی را داخل زندگیشان خالی و کم می‌بینند و کسی غیر از خود را مقصر. به همین سبب مدام شکست‌خورده، عصبی، درآمده از چاله و افتاده به چاه، درگیر و در یک کلام عاجزند. دسته دوم : اگر با شکستی هم در زندگی روبه‌رو شوند، درصدد رفع آنند، از چاه به چاله و از چاله به سطح زمین برمی‌گردند، درگیری‌های کمتری دارند و در یک جمله، احساس خوشبختی بیشتری می‌کنند. حتی دو کودک همزاد یا دوقلو هم مثل هم نیستند بنابراین وقتی قرار است زن و مردی سال‌های سال زیر یک سقف زندگی کنند، طبیعی است در بعضی یا حتی بسیاری از امور نظرات، دیدگاه‌ها، روش‌های متفاوتی داشته باشند.شیوه صحیح مدیریت و درک این تفاوت‌هاست که سبب می‌شود رنجش و دلخوری احتمالی به شکوه و گله‌گذاری نرسد و با عبور از آن، روابط خوب و صمیمی به گونه‌ای نشود که هر یک، طرف دیگر را همچون کوهی از نفرت بداند.
پیش از صحبت با هم، سعی‌کنید خود را جای همسرتان قرار‌دهید؛ در این‌صورت به‌طور کامل در‌می‌یابید که چگونه باید مسائل را مطرح کنید
اگر می‌خواهید جزو دسته دوم، حداقل برای جلوگیری از افتادن و گیر کردن در دام زندگی بدون عاطفه باشید، خم شوید و اتاق افکارتان را با این اصول مرتب کنید:
* با اشخاص متخصص و کارشناس مشاوره کنید، نه هر کسی که صرفا بزرگ‌تر است یا فقط مدرکی دارد یا همکار و دوستی حتی صمیمی اما بی‌تخصص است.
* نگاه علمی را در خود تقویت کنید نه نگاه‌ها و برداشت‌های احساسی را.
* اگر هنوز ازدواج نکرده‌اید، شیوه‌ها و معیارهای صحیح انتخاب همسر را یاد بگیرید و اجرا کنید، نه صرفا عشق و علاقه موقت دو جانبه را.
* اگر ازدواج کرده‌اید به طور مداوم آموزه‌های نحوه رفتار شخصی و اجتماعی، همسرداری ، بچه‌داری، شیوه زندگی و… را یاد بگیرید و راهکارهای عملی آنها را با زندگی خود تطبیق دهید.
* راه‌های صحیح اصلاح رفتار نادرست و جلوگیری از تکرار آنها را بیاموزید و اجرا کنید نه اولین راهی را که به نظرتان می‌رسد.
* از هر مساله جزئی و کوچکی شکوه نکنید. با شناخت کافی، اهم و فی الاهم کنید و ویژگی‌های واقعا بد و مسائل اساسا مهم را مد نظر بگیرید.
* احترام متقابل را حفظ کنید. بی‌احترامی و توهین مقدمه دلخوری و ورود به حیطه لطمات عاطفی است.
* به تفاوت سلیقه، فکر و نگاه یکدیگر احترام بگذارید و دیگری را تمسخر نکنید.
* اگر با تغییر دکور یا رنگ یا… موافق نیستید اما همسرتان آن را دوست دارد، در صورتی که مشکل حادی پیش نمی‌آید، انتخاب و سلیقه‌اش را بپذیرید.
* برای داشتن زمان‌های مکالمه دو نفره برنامه‌ریزی کنید.
* پیش از صحبت با هم، سعی‌کنید خود را جای همسرتان قرار‌دهید؛ در این‌صورت به‌طور کامل در‌می‌یابید که چگونه باید مسائل را مطرح کنید.
* نگذارید دلخوری سبب شود مکالمات دو نفره از زندگی حذف شود.
* در حین بیان ناراحتی‌های خود از مجادله و بلند کردن صدایتان پرهیز کنید.
* هرگز صحبت‌های خود را با طعنه، زخم زبان، کنایه و پایین آوردن شخصیت و حرمت همسرتان بیان نکنید.
*با همسرتان مقابله‌به‌مثل نکنید. سعی‌کنید همیشه شما پیش‌قدم شوید و با رفتار محبت‌آمیز، مهربانی را به او آموزش دهید.
*از سرزنش کردن همسرتان بپرهیزید. هیچ‌گاه تصور نکنید که در زندگی مشترک‌تان قربانی شده‌اید.
* خواسته‌ها و انتظاراتتان را واضح و مشخص بیان کنید.
*از پیش‌داوری و تصمیم‌گیری بر‌اساس تصورات خود، پرهیز نمایید.
* هر گفته جایی و هر سخن مکانی دارد. آن را همواره رعایت کنید.
*اگر رنجشی قابل چشم‌پوشی می‌باشد، از آن بگذرید ولی اگر برای‌تان مهم است، هر‌چند که مسأله‌ی کوچکی باشد، آن‌را به‌طرز صحیحی با همسر خود در میان بگذارید.
* آنچه را برای خود نمی‌پسندید برای دیگری نپسندید. اگر نمی‌خواهید همسرتان با عصبانیت جوابتان را بدهد، شما هم چنین نباشید. اگر به خانواده خود عشق می‌ورزید، خانواده او را نیز دوست داشته باشید.
* عشق و علاقه با منت جور درنمی‌آید. برای عشقی که به طرف دیگر داشته‌اید یا کارهایی که به سبب علاقه خود کرده‌اید منت سر همسرتان نگذارید.
*محبت خود را هم به‌صورت زبانی و هم به‌صورت عملی بیان کنید.
*رنجش‌های قبل را به‌طور مرتب به یاد نیاورید.
* از خودتان هم (نه از طرف مقابل) به شکلی منطقی و منصفانه حساب‌کشی کنید.
* قدم به قدم اشتباهات و اشکالات رفتاری و گفتاری خودتان را صحیح و رفع کنید.
* از تکرار اشتباهات و اشکالاتتان پرهیز کنید.
* ویژگی‌های بد و خوب خود و طرف مقابل را با هم سبک و سنگین کنید.
* نحوه مهار عصبانیت و مدیریت خشم را بیاموزید.
* در حل مشکلات جدّیت داشته باشید.
* مشکلات اساسی را به حال خود رها نکنید.
و در آخر بدانید اگر هدف، عشق و حفاظت از آن است، باید بهای این حفاظت را با گذشت و ایثار بپردازید.
فرآوری: نسرین صفری
بخش خانواده ایرانی تبیان
منابع: جام جم /سایت مشاور همراز همراه با تغییرات
مطالب مرتبط:
مدیریت قهر و آشتی های زناشویی
ریسک طلاق را کاهش دهید
رنجیده ام اما هنوز دوستت دارم
آئین نامه بحث های زناشویی
… درحال بارگذاری
سایت موسسه فرهنگی تبیان > بخش خانواده ایرانی
باز نشر: پورتال خبری ممتاز نیوز www.momtaznews.com