در ˝هفت ˝دیشب چه گذشت؟

به گزارش هنرآنلاین؛ محمود گبرلودر برنامه این هفته “هفت” موضوع جذب و حضور مخاطب در سالن های سینما را در صحبت های ابتدایی خود گنجاند و بیان داشت: در شرایطی به سر می بریم که همه در تکاپوی رونق بخشی به سینمای ایران می باشند اما باید درنظر داشت اگر فیلم یا فیلم هایی توان جذب مخاطب را ندارند مشکل را نباید به پای قهر مردم از سینما نوشت.
او افزود: مردم ایران با وجود افزایش رسانه های سرگرمی ساز همچنان سینما را دوست دارند و بالعکس این سینمای ایران است که باید با بحث و نقد و چالش به مردم ایران نزدیک شود.

سردبیر مجله تصویری “هفت” اظهار داشت: اگر معتقدیم تعادل و آرامش در جامعه سینما ی ایران بهترین راهکار برای بازگشت ثبات به سینمای ایران است باید بدانیم که بدون نقد وتحلیل نمی توان قدرت تشخیص مردم و سینما گران را بالا برد.
گبرلو با بیان اینکه عصر امروز ارتباطات، دوران شفافیت است گفت: در این فضا نمی توان با چشم پوشی بر واقعیت و دوراز شفافیت رسانه ای اعتماد مردم را جلب کرد و به گفت و گو و لحظاتی خاطره بازی بسنده کرد.

او در پایان تصریح کرد: وظیفه رسانه های سینمایی ایستادن در نقطه درست و رصد کردن آسیب های چالش برانگیز سینما است و هیچ گاه نباید به خاطرمنافع اقتصادی، اهداف فرهنگی را رها کنیم واگر اصلاحات را در روز آمدی و درجا نزدن جامعه سینمایی موثر می دانیم باید این را درنظر بگیریم که با حذف مطالبات مردم و جامعه سینمایی نمی توان به اهداف و خواسته ها جامه عمل پوشاند.

پایان بخش صحبت های گبرلو با نمایش گزارشی با محوریت جشنواره فیلم فجرهمزمان شد. این گزارش که در ادامه مجموعه گزارش های اختصاص یافته به بزرگ ترین اتفاق سینمایی ایران ارائه داده شد به برندگان جایزه سیمرغ بلورین بازیگر مرد که از دور دوم جشنواره فجر بنا نهاده شده است پرداخت که این در حالی است که تنها ۲۸ روز تا آغاز ۳۲ جشنواره فیلم فجر باقی مانده  و تمامی علاقه مندان و اهالی سینما در انتظار معرفی بهترین بازیگر مرد در این جشنواره می باشند.

حضور وحید جلیلی و نادر طالب زاده ، رییس شورای سیاست گذاری و دبیر چهارمین جشنواره عمار در برنامه هفت از دیگر بخش های برنامه بود که پس از نمایش گزارش جشنواره فجر روی آنتن رفت.

وحید جلیلی؛ رییس شورای سیاست گذاری جشنواره عمار از آغاز کنندگان گفتگو شب قبل هفت بیان داشت: دعوت برای حضور در این جشنواره، دعوتی مردمی است. آن گونه که در سال های ابتدایی جشنواره نگران استقبال مردم بوده ایم اما در حال حاضر وضعیت به گونه ای است که دغدغه ما پیرامون چگونگی استقبال مناسب و خوب از حجم بالای جمعیت در سالن ها شده است.

اودر پاسخ به آموزش نیروهای جوان و استفاده از پیشکسوتان برای پیشرفت در حوزه مستند و جشنواره هایی چون عمار گفت: اتفاقاتی در این خصوص صورت گرفته است اما با توجه به حجم ورودی هایی که جریان فیلم سازی دارد، نهاد ها ومراکز آموزشی برای این حجم علاقه مند وجود ندارد. بنابراین هم به لحاظ کیفی و هم کمی باید به این بخش توجه شود البته برنامه ریزی هایی صورت گرفته است که به نظر سبب می گردد در سال آینده جریان جدی را پیش رو داشته باشیم.

نادر طالب زاده؛ دبیر چهارمین جشنواره فیلم عمار در ادامه گفته های جلیلی اذعان داشت: آنچه که در بحث آموزش مطرح است گزینش است. بدین معنا که چه کسانی را با چه استعداد هایی آموزش دهیم. پس از آن طی شش ماه مراحل زیبا شناسی آموزش داده می گردد و مراحل بعدی مراحل فنی دکوپاژ است که پس از آن تولید فیلم صورت می پذیرد و در تولید دومین فیلم است که میتوان از حضورپیشکسوتان در این عرصه بهره برد البته این معطوف به بخش داستانی می باشد.

وی افزود: آنچه که در دانشگاه های فیلمسازی در حال اتفاق افتادن است دقیقا آن چیزی نیست که ما در جشنواره در پی آن هستیم. بدین گونه که نمی توان توقع فیلم خوب داشت، اگر که نیرو های خوبی تربیت نکرده باشیم و تربیت نیرو ها یکی از بخش هایی است که در کنار جشنواره هایی چون عمار مطرح شده است.

دبیر چهارمین جشنواره عمار اذعان داشت: با گذشت چهار سال از آغاز این جشنواره، امسال شاهد حضور فیلم هایی پخته تر و خوش ساخت تر، با کیفیت هایی خوب از لحاظ میزانسن درجشنواره بودیم.

وحید جلیلی در ادامه گفته های طالب زاده رشته کلام را در دست گرفت و اظهار داشت: در جشنواره امسال عمار فاصله کارها بسیاربه هم نزدیک شده است که این نیز کار هیئت انتخاب را در گزینش سخت کرده است. ضمن آنکه تعداد فیلم ها نیز نسبت به سال های پیش افزایش چشمگیری داشته است و با این اوصاف بسیار مشهود به نظر می رسد که مجموعه کارهای تک افتاده و عناصر محدود گسترش پیدا کرده است که این نیز نشان دهنده این است که بدنه ای جدی در حال شکل گیری است.
  جلیلی ادامه داد: بسیار از فیلم هایی که در جشنواره عمار نمایش داده می گردد با موضوع و اهداف جشنواره نسبت مستقیم و جدی دارد که از این نظر در حال تبدیل شدن به یک جریان است.

رییس شورای سیاست گذاری چهارمین جشنواره فیلم عمار با بیان اینکه در طی سالیان طولانی نگاه انتقادی نسبت به فضای سینما وجود داشته است گفت: با درنظرداشتن سخنان شهید آوینی باید گفت که سینمای ما، سینمایی جشنواره ای است نه جهانی و نگاه انتقادی به سینما به منزله نگاه منفی نیست. چرا که سینما کلید پیشرفت جامعه است و نمی توان به آن بی اعتنا بود و باید به ظرفیت های آن توجه داشت.

او اظهار داشت: نباید با بیان اینکه نقد برابر با دیدگاهی منفی است طرح مسئله غلط داشته باشیم. دغدغه مانیز دغدغه سینما است چرا که دغدغه انقلاب داریم و در شرایطی که حرفه ای ترین سینمای جهان، ایدئولوژی ترین کارها را انجام می دهد نباید گفته شود که ایدئولوژی و منافع در سینمای ایران جایی ندارد.

نادر طالب زاده در بخش دیگری از گفته های خود عنوان داشت: سینما در حال طی کردن مسیر خود می باشد. اما آنچه ما در جشنواره عمار انجام می دهیم رسالت دیگری است. با این تعریف که در میان بخش های تجاری، اجتماعی و کارهای فاخر و با حمایت دولتی در سینمای ایران آنچه جای خالی آن احساس می گردد ایدئولوژی انقلاب اسلامی است.

او در پایان گفت: کشوری که مورد هجمه و نقد بسیار قرار می گیرد و علیه آن فضاسازی صورت می گیرد باید در حوزه هنر و رسانه کارهای قوی تری انجام دهد. جشنواره عمار تازه این مسیر را آغاز کرده است و این تزریق خونی تازه برای کشوری که مورد توجه است محسوب می گردد.

در صفحه دیگری ازمجله تصویری هفت، علی سرتیپی و سیاوش اسعدی؛ تهیه کننده و کارگردان فیلم در حال اکران “جیب بر خیابان جنوبی” حضور داشتند که این حضور به گفت و گویی پیرامون فیلم “جیب بر خیابان جنوبی “انجامید.

علی سرتیپی در آغاز این گفت وگو دربارهٔ فروش فیلم بیان داشت: این فیلم با توجه به وضعیت هوا و میزان استقبال مردم فروش خوب و امیدوار کننده ای داشته است. اگرچه که این فیلم در بخش خصوصی و بدون هیچ حمایت و وامی ساخته شده و در مجموع از فیلم راضی ام چون که نگاه مالی به فیلم نداشته ام.

سیاوش اسعدی؛ کارگردان فیلم “جیب بر خیابان جنوبی” درادامه درتوضیح ساخت و انگیزه وجودی آن بیان داشت: اقتباس و پرداخت اجتماعی یک موضوع برای ساخت فیلم بسیار اهمیت دارد اما در این مقطع فیلمی باید ساخته شود و بسازم که سینما باشد و تعریف سینما را داخل خود داشته باشد و در این فیلم تلاش شده است که این ویژگی ها را داشته باشد.
او افزود: عوامل نیز درپی این تفکر انتخاب شدند وتعدادی ازعوامل ازپیش انتخاب شده بودند و تعدادی نیز در مراحل پیش تولید مورد ارزیابی و در نهایت انتخاب قرار گرفتند.

این فیلمسازدر باب نگاه خود در ساخت وپرداخت به مسائل اجتماعی گفت: کسی که در حال فیلمسازی و در عرصه سینما است زمانی که یک فیلم را می سازد قطعا می تواند نشات گرفته از سلیقه و یا دغدغه اش باشد و هر چه که ساخته می گردد باید گفت که او کار خود را انجام داده است.

اسعدی ادامه داد: وظیفه فیلمساز پس از ساخت اثرش این نیست که معنا و مفهومی که فیلم بر دوش می کشد را بازگو کند. چرا که مفاهیم در داخل فیلم نهفته و وظیفه منتقد است که این مفاهیم را کشف کند. فیلم تا زمانی که ساخته نشده متصل به فیلمساز است اما پس از ساخت، هویتی مستقل از فیلمساز می یابد و خود فیلم باید گویای همه چیز باشد و در این نقطه مخاطب در راس قرار دارد.

سرتیپی، تهیه کننده فیلم “جیب بر خیابان جنوبی” نیز در تایید صحبت های اسعدی اذعان داشت: این فیلم علاوه بر مضمون با توجه به سالن های سینمایی که دراختیار داشته است سعی شده است که تمام قشرها را در بر گیرد وازتمامی آنها استقبال کند. آن گونه که شاهد هستیم در شهرستان ها نیز این فیلم فروش معقولی داشته  و با هر دو طیف مخاطب خاص و عام ارتباط برقرار کرده است.

سیاوش اسعدی در پایان بخش صحبت های خود در توضیح نزدیک بودن سبک دیالوگ نویسی خود به مسعود کیمیایی اظهار داشت: این از خوش شانسی من محسوب می گردد. سینمای کیمیایی سینمایی بوده است که برای من اثر گذار بوده است و اثرات عمیقی نیز داشته است. اما دیالوگی که گفته می گردد آن نوع دیالوگ و گویش باید سینما شود تا بتواند کار کند. به کار گیری روش کلاسیک و هماهنگی دیالوگ و دکوپاژ زمان بر و روش سختی است و بسیار از نیروهای جوان دراین عرصه، علاقه مند به کاربستن آن ها نیستند.

در پرده آخر برنامه “هفت” ۱۳ دی ماه فیلم “استرداد “که دارنده عنوان بهترین فیلم ۳۱ جشنواره فیلم فجر است با حضور دو تن از منتقدان سینما؛ رضا درستکار وامیر قادری به بوته نقد کشیده شد.
امیر قادری در ابتدای میز گرد نقد جمعه شب قبل در باب فیلم استرداد گفت: این فیلم در ادامه فیلم های سینمای نفتی ساخته شده است اما در مقایسه با فیلم هایی که با بودجه های فیلم فاخر ساخته شده اند “استرداد” فیلم قابل دیدنی است و یکی ازفیلم های استاندارد در سال قبل بود.

او ادامه داد: ایده اصلی فیلم این است که در دهه ۲۰ و ۳۰ نظامی ها و امنیتی ها جمع می شوند تا پول مردم را بدست بیاورند و اتفاقی که می افتد این است که چنین داستانی را به صورت فیلم و با شخصیت هایی که قابل دیدن است به نمایش درآورده  و در سراسر فیلم می توان یک داستان را دنبال کرد که این نیز در ساخت فیلم های ما کم پیش می آید.
رضا درستکار در پی گفته های قادری بیان داشت: در مورد فیلم استرداد از دو منظر می توان نقد داشت. فرا متن که به موضوع فیلم های فاخر و جوایز اعطا شده به این فیلم ها می پردازد و متن.

او افزود: از لحاظ متن این فیلم ماهیتا فیلمی ایرانی نیست و نسبتی با شرایط و اوضاع و تاریخ ما ندارد و فقط متشکل از چند اسم ایرانی است که این فیلم را فیلم ضعیفی می سازد.

درستکار در ادامه گفته خود تصریح کرد: سه نکته را باید در ارتباط این فیلم مدنظر قرار داد. این فیلم، فیلم سوم کارگردان آن است که نسبت به دو فیلم قبل وی جهش دارد که برای کارگردان امتیاز محسوب می گردد. حمید فرخ نژاد در این فیلم همان فرخ نژادی است که همه می شناسند و هیچ چیزی به بازی خود اضافه نکرده است اما در کل خوب به نظر می رسد. اما حضور محمود کلاری به عنوان فیلمبرداردر این فیلم نیز به عنوان سومین شاخص موثر در پررنگ شدن این فیلم حائز اهمیت است.

او با بیان اینکه با کمی دقت می توان به پایه های ضعیف این فیلم پی برد گفت: فیلمنامه به شدت مشکل دارد و این شدت نشات گرفته از منطق روایی نادرست آن است. ضمن آنکه انسجام محکمی ندارد و اتفاقها با اولین پرسش اصالت خود را ازدست می دهند و شخصیت پردازی نیز به طور کامل در این فیلم خراب است.

اما برنامه شب قبل هفت در نظرسنجی خود با بالاترین درصد در گزینه رعایت جذابیت ها واستاندارد های سینمایی ازمیان گزینه هایی چون؛ اختصاص بودجه ویژه، تربیت سینماگران تازه، مطابقت آثاربا مستندات تاریخی در پاسخ به سوال کدام گزینه به سینمای تاریخ معاصر ایران رونق بیشتری می دهد، به پایان رسید.

انتهای پیام/ج/۵۵