برج و موزه شهر Taichung در تایوان

تحقیقات آنها شامل طیف گسترده‌ای از منابع مفهومی برای پیدا کردن توصیف هنری مرتبط با فرهنگ و جامعه تایوانی است.

هدف اصلی این علامت چند منظوره ادغام شدن آن با شهر نه از نظر زیبایی بلکه از نظر تخصیص و تعلق است.

برنامه اصلی برای این پروژه شامل دو فاکتور اصلی است. برج تایوان و موزه شهر Taichung.

هر دو برنامه بر پایه یک عقیده هستند: ارتقاء فرهنگ شهری شهروندان Taichung و ایجاد مرکزی برای تبادل نظریات جدید بر تکنولوژی سبز، برنامه‌ریزی فضایی شهری و در کل فرهنگ می‌باشد.

استراتژی ما برای نیل به این اهداف استحکام بخشیدن به ماهیت فرهنگی پروژه با ترکیب چند فاکتور برنامه است که بر روی جمعیت زیادی از مردم متمرکز بوده و نه به خاطر سمبل جدید Taichung بلکه به این دلیل که هر اتفاقی در آنجا میفتد، تعداد بازدیدکنندگان زیاد می‌شود.

برنامه چندمنظوره اما فرهنگی داخل برج، نظام شهری را به صورت جعبه‌های فردی مجدداً خلق می‌کند که در یک سازمان واسازی عمودی، لایه‌دار و سوار شده است.

به عنوان نقطه شروع برای طراحی برج ، مجموعه‌ای از کارهای رسمی با یک معمای چینی (TANGRAM، بازی تخته برای تعریف هندسه که اساس طرح ما شد) انجام پذیرفت.

هندسه به دست آمده در نتیجه تحقیقات ما شامل حجمی با بخش‌های مثلثی شکل مشابه به اشکال طبیعی از مواد معدنی مختلف نظیر کوارتز وآمیتیس بود.

این سازه یادآور کریستال‌های بزرگ غار Naica در شمال مکزیک و معدن متصل به آن که ۳۰۰ متر زیر زمین قرار دارد، می‌باشد.

در تلاشی برای ترکیب دو مکاشفه فرهنگی، معمای TANGRAM و غار  Naica، از استراتژی تحقق چگونگی طرح هندسی مواد معدنی استفاده شد.

برج تایوان به یک کوآرتز عظیم در وسط شهر تبدیل خواهد شد. با این منطق، پا را از چلیپای فرهنگی فراتر نهادیم و بر کیفیت مواد معدنی تکیه کردیم.

ترکیب برنامه داخلی برج شبیه به تشکیلات زمین‌شناسی طبیعی است. پوسته خارجی سازه پوشش و پشتیبان فضای داخلی است. سازمان‌دهی برنامه داخلی با هدف تولید یک سری از جعبه‌های کشیده بر روی یکدیگر مشابه غار Naica است.

شکل، ساختار، مادیت و قابلیت برج نتیجه مستقیم سیر تکاملی است که مفاهیم اولیه ما را در هم می‌آمیزد: انتزاع معماری TANGRAM به عنوان نماینده فرهنگ چینی و غار Naica در میکزیک به عنوان یک مورد خاص و منحصر به فرد در دنیا.