گردآوری توسط گروه اقتصاد ممتاز نیوز
بینا:ایران در دوره حکومت داریوش هخامنشی به هنگام ساخت تخت جمشید از صنعت بیمه بهره برد. به همین منظور در آن زمان مردمی که در ساخت و ساز بنا فعالیت می کردند .
سیزدهم آذر روز بیمه نام گرفت، مهم ترین رکن حیات اجتماعی و اقتصادی جوامع بشری؛ که ضامن امنیت و آرامش برای همگان است و عملکرد صحیح و درست چرخه اقتصادی کشورها را تضمین می کند.
بیمه پیمانی است که بر پایه آن شرکت بیمه تعهد می کند در برابر مقدار پولی که فرد یا شرکت بیمه گذار به او پرداخت می کند، زیان وارد شده به بیمه گذار را در پی اتفاقی ناخواسته جبران کند.
پولی را که بیمه گذار به بیمه گر می پردازد، حق بیمه و آنچه را که بیمه می گردد، موضوع بیمه می نامند. میزان حق بیمه نیز بر پایه حساب احتمالات تعیین و موضوع بیمه و شرایط آن نیز در سند نوشتاری به نام بیمه نامه ثبت می گردد.
پیشینه بیمه به دوره باستان باز می گردد، زمانی که دریانوردان حاشیه خلیج فارس، به سبب مرگ حیوانات باربر خود در کاروان، هزینه تهیه حیوان دیگری را با کمک اشخاص کاروان متقبل می شدند تا صاحب کاروان خود به تنهایی زیان وارده را متحمل نشود.
بابلی ها توانستند شیوه بهتری را برای بیمه کردن بازرگانان پیدا کنند. اگر بازرگانی برای خرید کالا یا هزینه های کشتی از بانک داران بابلی وام می گرفت و کالاهایش را می دزدیدند یا اتفاق ناخواسته دیگری پیش می آمد، بازرگان چیزی پرداخت نمی کرد. زیرا بهره گزاف وام که گاهی بیش از ۲۵ درصد بود، در واقع حق بیمه ای محسوب می شد، که بازرگانان بابلی پرداخت می کردند.
فینیقی ها نیز همچون بابلی ها برای حمل و نقل کالاهای خود از راه دریا از صنعت بیمه به شیوه ای کهن برای حفظ اقلام خویش استفاده می کردند.
یونانی ها و رومی ها به مرور بیمه دریایی را از فینیقی ها آموختند، تا آن که بازرگانان ایتالیایی برای اولین بار توانستند در زمینه ایجاد صنعت بیمه پیش قدم شوند و با ثبت اولین قرارداد بیمه ای مربوط به حمل و نقل در ۱۳۴۷ میلادی، نام خود را به عنوان اولین پیشگام در این عرصه در جهان ثبت کنند و دیگر کشورها نیز برای حفظ امنیت در جوامع خویش، وارد عرصه بیمه شدند.
ایران در دوره حکومت داریوش هخامنشی به هنگام ساخت تخت جمشید از صنعت بیمه بهره برد. به همین منظور در آن زمان مردمی که در ساخت و ساز بنا فعالیت می کردند در ازای کاری که انجام می دادند، مزد دریافت می کردند و اگر در حین کار بیمار می شدند و یا از بین می رفتند، مستمری به خانواده آنان تعلق می گرفت.
صنعت بیمه در زمان قاجار به دستور ناصرالدین شاه در ۱۲۷۰ خورشیدی با اعطای امتیاز نامه ای با عنوان تاسیس اداره حمل و نقل و سازمان بیمه در ایران به لازار پولیاکف روسی مطرح شد، اما به اجرا در نیامد تا آن که احمد شاه قاجار در ۱۲۸۹ هجری خورشیدی اجازه فعالیت دو بنیاد روسی به نام نادژا و کافکاز مرکوری را صادر کرد.
شرکت های خارجی با گذشت زمان یکی پس از دیگری در ایران به فعالیت پرداختند و به مدت ۲۵ سال بازار بیمه کشور را در دست داشتند.
پس از مدتی، دولت وقت به این نتیجه رسید که فعالیت نمایندگان خارجی در ایران نه تنها منفعتی برای اقتصاد کشور ندارد، زیرا این کشورها مقدار قابل توجهی ارز را از کشور خارج می کنند.
بنابراین در ۱۳۱۴ هجری خورشیدی دولت به منظور ساماندهی امور بیمه در کشور، فعالیت های آن ها را تعطیل و شرکت سهامی بیمه را تاسیس کرد.
شرکت های خصوصی با شکل گیری اولین سازمان بیمه به تدریج شکل گرفتند، اما تعدد آنان و پراکندگی فعالیت این شرکت ها سبب شد، تا دولت در ۱۳۵۱ هجری خورشیدی به منظور نظارت بر شرکت های بیمه و هدایت این امر، بیمه مرکزی ایران را تشکیل دهد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به صنعت بیمه بیش از پیش توجه شد و دولت برنامه های بسیاری را در جهت تشویق مردم به این صنعت به اجرا درآورد.
امروز صنعت بیمه با پنج شرکت بیمه دولتی و چندین شرکت خصوصی که تحت نظارت بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران است به فعالیت می پردازد.
شرکت های بیمه در راستای توسعه بیمه های گوناگون همچون حوادث جانی و مالی، بازنشستگی، خدمات درمانی، عمر و … خدمات ارایه می دهند.
بیمه مرکزی ایران تا به امروز توانست گام های مهم و اثربخشی را در راستای سیاست های اقتصادی و اعتلای کشور بردارد و ۱۳ آذر ۱۳۶۷ هجری خورشیدی پس از تصویب قانون اداره امور شرکت های بیمه توسط بیمه مرکزی ایران، به سبب نقش مهم این صنعت در توسعه چرخه اقتصادی کشور، روز بیمه نامیده شد.
منبع: خبرگزاری ایرنا
شبکه اطلاع رسانی بانک و بیمه