گردآوری توسط گروه فرهنگ و هنر ممتازنیوز
به بهانه ۱۲ آذر روز معلولان/
۱۲ آذز روز جهانی معلولین و اشخاصی است که به هر سببی دچار این مشکل می باشند؛ فیلمسازان سینمای ایران در حد بضاعت خود نگاه ویژه ای به این مقوله داشته اند.

سرویس سینمایی هنرآنلاین/ کافی است فقط یک بار تصورکنیم که اگر این اتفاق برای ما می افتاد، چگونه با آن کنار می آمدیم و به زندگی خود ادامه می دادیم. نقض عضو و یا اختلال های ذهنی و روانی اتفاقی است که ممکن است برای هریک از انسان های بر روی کره زمین بیفتد. این پدیده در همه کشورهای دنیا به خصوص ایران رواج دارد.آسایشگاه هایی را در اختیار این اشخاص قرار دادند که بتوانند زندگی کنند. نباید به معلولین ذهنی و جسمی نگاه ترحم آمیزی داشت، چون معلولان هم از حقوق شهروندی برخوردار می باشند و حق زندگی دارند و به فعالیتهای اجتماعی می پردازند. اکثر جوانانی که با این پدیده دست و پنجه نرم می کنند توانی شگرفی در خلق آثار هنری دارند و اگر بستری برای آنها فراهم شود به خلق آثاری می پردازند که انسان متحیر می ماند. سینمای ایران در سال هایی که گذشت به این مقوله نگاه ویژه ای داشت و فیلمسازان وکارگردانان سینمای ایران در فیلم های خود به این موضوع پرداختند. در این گزارش مروری می کنیم بر فیلم های ساخته شده با محوریت نگاه به معلولین:
رنگ خدا؛ سر آغاز راهی نو
یکی از فیلم های ساخته شده با رویکرد نگاه به ابعاد زندگی معلولین درسینمای ایران توسط مجید مجیدی ساخته شد و یکی از فیلم های ماندگار در این حوزه این بود. “رنگ خدا” موفق به کسب جوایز مختلف در جشنواره های داخلی و خارجی شد. فیلمی که با رویکرد متفاوت و نگاه ویژه اش به زندگی معلولین در سینمای ایران شاخص شد.
این فیلم چهارمین ساخته بلند مجید مجیدی در مقام کارگردان بود که در سال ۱۳۷۶ این فیلم را جلوی دوربین برد.
در خلاصه داستان این فیلم آمده است: محمد رمضانی فرزند نابینای هاشم که در مدرسه نابینایان تحصیل می کند برای گذراندن تعطیلات به خانه بازمی گردد. هاشم که پس از مرگ همسر خود با مادرش زندگی می کند، تصمیم به ازدواج مجدد می گیرد. او به همین منظور محمد را به کارگاه نجاری می فرستد. مادر هاشم که به نشان اعتراض در مقابل این اقدام خانه را ترک کرده بود بعلت بیماری مجبور به بازگشت می گردد و سرانجام در بستر بیماری از دنیا می رود.
حسین محجوب، محسن رمضانی و . . . بازیگرانی می باشند که در این فیلم به ایفای نقش پرداختند.
کاشکی می شده بهت بگم، چقدر صداتو دوست دارم
مرحوم رسول ملاقلی پور در آخرین اثر جاودانه اش میم مثل مادر توانست فیلمی را بسازد که آیندگان هم از آن یاد کنند. بی شک میم مثل مادر یکی از فیلم های مهم و ماندگار در سینمای ایران است. فیلمی که در زمان اکرانش گیشه ها را فتح کرد و استقبال خوبی از آن صورت گرفت. نگاه مرحوم ملاقلی پور به تولد کودکان معلول در این فیلم آن را از سایر فیلم های ساخته شده با این رویکرد متمایز می کند.
مرحوم رسول ملاقلی پور در سال ۱۳۸۵ این فیلم را ساخت و دیری نکشید که دارفانی را وداع گفت و این فیلم به عنوان آخرین اثر این کارگردان در کارنامه فیلمساز بلامنازع سینمای جنگ ثبت شد.
طلا و مس؛ امید در اوج نا امیدی
اگر فرض بگیریم که طلا و مس را می توان در این تقسیم بندی گنجاند، پر بیراه نگفته ایم. همایون اسعدیان در این فیلم مستقیما به مساله معلولین در سینمای ایران نمی پردازد و تمرکز قصه بر روی مساله روحانیت و درگیر شدن قهرمان قصه با یک موقعیت بحرانی است. اسعدیان در طلا و مس به اتفاق های ناگهانی در زندگی انسان ها که می تواند آن را ها از کار بیندازد اشاره می کند.
طلا و مس از فیلم های مهم در حوزه سینمای ایران است که نگاهی به مقوله معلولیت جسمی دارد.
همایون اسعدیان این فیلم را به بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر فرستاد که مورد استقبال منتقدین و مخاطبان سینمای ایران قرار گرفت.
نگار جواهریان، بهروز شعیبی، سحر دولت شاهی در این فیلم به ایفای نفش پرداختند.
خواب های دنباله دار؛ نگاه درخشنده
نگاه پوران درخشنده به مسائل و آسیب های اجتماعی در سینمای ایران او را به یک کارگردان خاص و متفاوت بدل کرده است. در خشنده در خواب های دنبال دار قصه کودک معلولی را روایت می کند که به همین سبب از جامعه کنار گذاشته است. این فیلم برای کودک و نوجوان ساخته شده است اما در لایه های زیرین بیانگر یک معضل بزرگ اجتماعی است که در ایران اتفاق افتاده است.
این فیلم محصول سال ۱۳۸۸ است و قبل از فیلم موفق “هیس دخترها فریاد نمی زنند” جلوی دوربین پوران درخشنده رفته است.
پانته آ بهرام، علی رضا خمسه و فرشته صدر عرفایی در این فیلم به ایفای نقش پرداختند.
سام بهشتی
انتهای پیام/۵۵
![]()
آخرین خبرها
منبع:هنرآنلاین
باز نشر: پورتال خبری ممتاز نیوز www.momtaznews.com