خط قرمزهایی که حالا مد شده …

در حال حاضر، پدیده تجردگرایی در کشور ما هم طبق آمارهای ازدواج و طلاق و سرشماری نفوس و مسکن، رو به رشد است و اگر برای حل آن تدبیری اندیشیده نشود، می‌تواند کشور ما را با بحران جدی و آسیب‌های خطرناکی روبه‌رو سازد.چند مدت پیش خبری دربارهٔ بالا رفتن تعداد خانه های مجردی و تمایل جوانان به داشتن زندگی مستقل از خانواده انتشار یافت مطرح شدن رسمی این موضوع نشان می دهد که تعداد خانه های مجردی و تعداد جوانانی که جدا از خانواده ها زندگی می کنند، بالا رفته است نباید به این مساله از یک بعد نگاه کرد چون چنین مساله ای، مساله ساده ای نیست و عوامل مختلفی دست به دست هم داده و سبب شده اند این پدیده اجتماعی فرهنگی اتفاق بیفتد یکی از این عوامل، تغییر فرهنگی است که مهم ترین عامل نیز هست. تغییرات فرهنگی ای که در جامعه ما اتفاق افتاده، اجازه می دهد پدیده ای که تا چند سال پیش یک پدیده ممنوع بود، این روزها به چشم بخورد. تا چند سال پیش جامعه ما به سختی می پذیرفت که یک نفر بخواهد از خانواده اش بدون ازدواج جدا بشود و زندگی مستقلی در پیش بگیرد.افزایش روابط پیش از ازدواج مساوی است با کاهش ازدواج و کاهش تولید نسل پاک‌تر، سالم‌تر، باهوش‌تر، زیباتر، داناتر و خدامدارتر سختگیری های اجتماعی بی مورد و مقابله با هر گونه تماس و ارتباط بین دختران و پسران، حتی ارتباط های ابتدایی که از نظر عرفی هم مشکلی ندارد، سبب دیگر بروز و ظهور این پدیده است. چنین عاملی، با سخت شدن شرایط ازدواج و بالا رفتن سن ازدواج همراه شده و به تقویت پدیده خانه های مجردی کمک کرده است در کنار اینها، به سبب همان تغییر فرهنگی ای که به آن اشاره کردم، نسبت به ازدواج هم تغییر نگرش ایجاد شده که این تغییر نگرش هم می تواند عامل دیگری در ظهور این پدیده باشد.

خانه ی مجردی ، تنهایی و خطر
مساله اقتصادی هم یک عامل موثر است. بعضی جوان ها، چون توانایی مالی مناسبی برای تهیه مسکن مستقل دارند، یا اینکه خانواده چنین امکانی را در اختیارشان قرار می دهد، از خانواده جدا می شوند و مستقل زندگی می کنند گاهی هم این جوان ها چون با خانواده هایشان دچار مشکل می باشند از آن ها جدا می شوند؛ اگر فرد در ارتباط با خانواده اش دچار مشکل باشد و آن ها نتوانند حرف همدیگر را بفهمند، احتمال انگیزه جدا شدن از خانواده، برای تشکیل یک زندگی مستقل از خانواده به سبکی که دلخواه خود فرد باشد، بیشتر می گردد اما اگر ارتباط یک ارتباط گرم باشد و خانواده، تصمیمات فرد را با روی باز بپذیرد می گردد گفت این احتمال کمتر می گردد.در کنار عوامل اقتصادی همچون کار، مسکن و درآمد که در حال حاضر یکی از موانع ازدواج در کشور ما به شمار می‌روند، عوامل اجتماعی و فرهنگی هم نقش پررنگی را در کاهش ازدواج و افزایش تجرد ایفا می‌کنند. یکی از این عوامل فرهنگی و اجتماعی، افزایش روابط دختران و پسران با همدیگر پیش از ازدواج و عادی شدن این روابط است که روزی روزگاری، خط قرمز بود و تابو به شمار می‌رفت!اما همین خط قرمز، به مرور زمان و در اثر تأثیرات زیرپوستی برنامه‌های هالیوودی و ماهواره‌ای و بعضی عوامل دیگر، تبدیل به یک «مد» شده است! به طوری که اگر فردی چنین ارتباطی نداشته باشد، مورد ترحم اطرافیان و دوستان قرار می‌گیرد و حتی ممکن است او را به تمسخر هم بگیرند!به هر رو، از چند سال پیش، روابط دختری و پسری پیش از ازدواج، برای بعضی اشخاص به پدیده‌ای عادی بدل شده و هر روز چهره‌ای افسارگسیخته‌تر هم به خود می‌گیرد.ارتباط دخترو پسر روزی روزگاری، خط قرمز بود و تابو به شمار می‌رفت!اما همین خط قرمز، به مرور زمان و در اثر تأثیرات زیرپوستی برنامه‌های هالیوودی و ماهواره‌ای و بعضی عوامل دیگر، تبدیل به یک «مد» شده است! مدی که با وجود اخطارهای بسیار تبعاتش مخفی مانده است.در حقیقت، افسارگسیختگی این روابط به اندازه‌ای است که اشخاص در برزخی که نه تجرد است و نه تأهل، درجا می‌زنند! این برزخ، ماهیت زندگی و کم و کیف سبک زندگی فرد را به طور کامل به هم می‌ریزد و این تحول در سبک زندگی، هویت شخص را دچار دگردیسی می‌کند.افزایش روابط پیش از ازدواج مساوی است با کاهش ازدواج و کاهش تولید نسل پاک‌تر، سالم‌تر، باهوش‌تر، زیباتر، داناتر و خدامدارتر.به اندازه‌ای که روابط پیش از ازدواج افزایش پیدا کند به همان اندازه، انگیزه برای ازدواج کم می‌شود. یکی از دلایل کم شدن انگیزه ازدواج برای پسرانی که روابط پیش از ازدواج دارند را باید در ویژگی‌های روانشناختی مردان پیگیری کرد.بر اساس مطالعه صورت گرفته در مرکز مطالعات جمعیتی آسیا و اقیانوسیه، اکثریت قریب به اتفاق پسران معتقدند که حاضر نیستند با دختری که قبلاً با جنس مخالف رابطه دوستی داشته است، ازدواج کنند. نکته جالب اینجاست که بسیاری از دختران هم با وجود اینکه از این موضوع آگاهند و می‌دانند که پسران با دخترانی که پیش از ازدواج رابطه دوستی داشته‌اند ازدواج نمی‌کنند؛ اما با این حال، تن به چنین روابطی می‌دهند!

دختر و پسر ، ازدواج
حتی در بسیاری از موارد، پسر با همان دختری که با او در ارتباط است، ازدواج نمی‌کند. در ضمیر مرد- به خاطر ویژگی‌های اندیشه‌ای و روانی‌اش که صددرصد با ویژگی‌های فکری زنان متفاوت است- اینگونه فکر می‌شود: «این دختر همانگونه که با من وارد آشنایی شد می‌توانست با هر پسر دیگری هم وارد ارتباط شود. از کجا معلوم که بتوانم روی وفاداری او حساب کنم؟!»یک مرد، حتی اگر این فکر را بر زبان جاری نکند، هیچگاه از ضمیرش پاک نخواهد کرد.هر چند تجرد رواج و بروز بیشتری نسبت به قبل پیدا کرده و بیشتر حل شده است، اما از نظر فرهنگی هنوز کاملاً پذیرفته شده نیست، ساکنین یک ساختمان دوست ندارند که یک فرد مجرد همسایه شان باشد و احیانا حاشیه درست کند اقوام و آشنایان و حتی خانواده فرد هم هنوز به راحتی چنین چیزی را نمی پذیرند. اصولاً درک اینکه یک جوان چرا باید بدون ازدواج از خانواده اش مستقل شود و برای خودش خانه ای جداگانه بگیرد، هنوز کامل اتفاق نیفتاده است.از دیگر دلایل افزایش پدیده «تجردگرایی» در جامعه ما، تبلیغات و افکارآفرینی‌های گروه ضد مرد است که محفل اصلی و اتاق فکر آن در کشورهای غربی فعال است. فمنیست‌ها (هواداران افراطی زنانگی) طی سال‌های قبل، تغییرات اساسی در افکار تعدادی از دختران و زنان جامعه ما ایجاد کرده‌اند؛ آنها تلاش می‌کنند که زنان متأهل تحت تأثیر این افکار، از ازدواج کردن احساس پشیمانی کنند و دختران مجرد، از ازدواج کردن متنفر باشند و به سمت لذت‌جویی رو بیاورند!زندگی در خانه های مجردی تنها مختص ایران نیست در بسیاری از کشورهای دنیا چنین چیزی هست و رواج دارد و مدت هاست به عنوان یک امر عادی پذیرفته شده است. منتها کیفیت زندگی مجردی در کشور ما و کشورهای دیگر، به طور مثال کشورهای اروپایی، متفاوت است به این سبب که فرهنگ های متفاوتی بر این جوامع حاکم است. در جامعه ما که به لحاظ اجتماعی، پیوندها قوی تر می باشند و اشخاص به زندگی جمعی عادت دارند، ظهور چنین چیزی سوال هایی را مطرح می کند. اشتباهات فرهنگی در برخورد با مردم و سختگیری های نابجا در افزایش تمایل جوانان به زندگی در خانه های مجردی بی تأثیر نیست. کلید حل این مشکل دست متولیان، به خصوص دولت است با «بکن نکن» کردن، کار جامعه به سامان نمی رسد و مسائل فرهنگی حل نمی شود رابطه فرد با پدر و مادر و رابطه حکومت با اشخاص باید اصلاح شود و گرنه عصیان هایی در جامعه بروز می کند با سختگیری چیزی حل نمی شود باید با کار فرهنگی و رواج اخلاق این مساله را حل کرد.