دغدغه‌های یک فرزند

ضرورت دارد تا حد امکان سالمندان در کنار فرزندان و نوه‌ها زندگی کنند، بزرگ خانواده محسوب ‌شوند، در تصمیم‌گیری‌ها از آنان نظرخواهی شود …

جدی‌ترین خطری که هر فرد سالمند را تهدید می‌کند در انزوا قرار گرفتن او از سوی اطرافیان است. بر اساس آمارهای موجود تقریباً ۲۴ تا ۲۸ درصد اشخاصی که بالای ۶۵ سال سن دارند در تنهایی به سر می‌برند. در این حالت شخص امکان ایجاد ارتباط صمیمی و نزدیک با دیگران را از دست می‌دهد. تنهایی به تدریج فرد سالخورده را دچار مشکلات روانی می‌کند. سالمندانی که در خانواده و در محیطی سرشار از محبت، صمیمیت، قدرشناسی و احترام زندگی می‌کنند، دارای بهداشت روانی بهتری می باشند.

از طرف دیگر ضعفها و ناتوانیهایی که به طور طبیعی گریبانگیر بعضی از سالمندان می گردد سبب می گردد که تنهایی و انزوا گاه به سلامت جسمانی آنها آسیب برساند چرا که یک سالمند ضعیف و ناتوان مسلما نیازمند توجه و رسیدگی دایمی فرزندان و سایر اطرافیان است.

بنابراین ضرورت دارد تا حد امکان سالمندان در کنار فرزندان و نوه‌ها زندگی کنند، بزرگ خانواده محسوب ‌شوند، در تصمیم‌گیری‌ها از آنان نظرخواهی شود و به عقاید آنان احترام گذاشته شود  و از طرف دیگر از جانب فرزندان و نوه ها نیز مورد توجه و رسیدگی در زمینه سلامت جسمانی قرار گیرند.

اما با ماشینی شدن زندگی امروزی ، افزایش بعد مسافت میان خانواده ها و افزایش درگیری های کار و مشغله های روزمره سبب شده است که گاه فرزندان خانواده نتوانند آن طور که شایسته است به والدین سالخورده خود توجه و رسیدگی داشته باشند و این در حالی است که همین مساله نیز سبب ایجاد احساس نگرانی  دایمی و حتی احساس گناه و رنجش در فرزندان می گردد.

لذا اگر عادت کرده اید که بخشی از زندگی والدین مسن تان باشید اما به یک سبب خاص مجبور به جدا شدن و دوری از آنها میباشید این دوری می تواند سبب ناراحتی و حالت عصبی شما به سبب نگرانی از اینکه بدون حضور شما به آنها چه خواهد گذشت شود.

راههای متعددی وجود دارد که می توانید اطمینان خاطر کسب کنید  که حالشان خوب است و به کمک این روش ها کمی وضعیت را تسهیل کنید:

**قبل از ترک آنها وضعیت و شرایط زندگی آنها را بررسی کنید؛ سرکشی منظم به منزل آنها سبب می گردد که از سلامت آنها اطمینان حاصل شود و ضمنا با رسیدگی به محل زندگی شان کمک می گردد که آنها مسئولیت کمتری در خانه داشته باشند و از طرف دیگر با ایمن تر کردن این فضا سببات حفظ سلامت جسمانی والدین سالمندتان را هم مهیا می کنید. برای مثال  در صورت لزوم داخل حمام جایی که در دسترس شان باشد چوب لباسی نصب کنید و البته حتی الامکان سعی کنید در زمان حمام کردن آنها در منزل حضور داشته باشید. موانع احتمالی را در منزل حذف کنید به طور مثال اگر جایی از خانه، فرشها بر روی هم افتاده و یا لوله شده است و یک مانع کوچک ایجاد شده است حتما این مانع را حذف کنید یا اگر بخشهایی از خانه سرامیک یا سنگ است حتما این فضا ها را با فرش یا موکت بپوشانید.

ضعفها و ناتوانیهایی که به طور طبیعی گریبانگیر بعضی از سالمندان می گردد سبب می گردد که تنهایی و انزوا گاه به سلامت جسمانی آنها آسیب برساند

**به دنبال سیستم تماسی باشید که شبیه به دستگاههای پیجر، در صورت نیاز و بروز مشکل به شما اعلام خطر کند و یا به طور مثال به یکی از همسایه ها ماهیانه مبلغی برای سرکشی روزانه و هر چند ساعت یکبار به منزل پدری تان بپردازید تا از سلامتی آنها مطمئن شوید.

**از وسایل الکترونیکی مثل رایانه برای بهتر در دسترس بودن استفاده کنید. یک رایانه متصل به شبکه اینترنت و دوربین دار تهیه کنید(البته اگر توان مالی اش را دارید) و یا از طریق یک برنامه زمان بندی شده از قبل در ساعات مشخصی با هم در تماس باشید. از این طریق می توانید شرایط و سلامتی جسمی آنها را نیز چک کنید. کافی است به هرگونه تغییر در توانایی صحبت کردن آنها و یا مهارت های شناختی شان دقت کنید.

**یک برنامه سرکشی مرتب از والدین تان در طول هفته  را طراحی کنید.

**از پزشک خانوادگی والدین تان بخواهید که بطور مرتب گزارش مربوط به سلامتی و یا نتایج آزمایشات آنها را برای شما از طریق فاکس (دورنگار) یا اینترنت ارسال کند. بخصوص اگر والدین تان شرایط خاصی دارند که باید به طور مرتب چکاپ شوند مانند: آلزایمر یا دیابت(البته این پیشنهاد مخصوص فرزندانی است که در شهری دور از والدین سالمندشان زندگی می کنند)

**مانع از منزوی شدن آنها شوید بویژه اگر یکی از والدین تان فوت کرده و دیگری تنها مانده است، می توانید کاری کنید که در محیط اطراف شان مشارکت بیشتری داشته باشند. برایشان برنامه ریزی کنید که به طور هفتگی از یکی از مکان های دیدنی شهر بازدید کنند(مانند کانون جهاندیدگان که در بعضی خانه های سلامت شهرداری ایجاد گردیده است)

**راهی برایشان پیدا کنید که حس مفید بودن در محیط پیرامون شان داشته باشند. به طور مثال از والدین سالمند تان بخواهید بخشی از وقتشان را صرف آموزش خواندن به کودکان بگذارند و یا به کمک کردن به همسایه ها در درست کردن و یا زیبا کردن گل ها و یا فضای سبز کمک کنند. حتی بعضی از سالمندان می توانند برای سواد آموزی تحت آموزش نوه های کوچک خود که در سالهای اول مدرسه می باشند قرار گیرند این اقدام هم کودک شما را درسخوان تر می کند و هم آتش امید به زندگی را در داخل سالمند شما شعله ور تر می سازد.

مریم عطاریان

بخش خانواده ایرانی تبیان

مطالب مرتبط:

وقتی ستون خانه‌ام شکست

مادربزرگ‌های بی‌دفاع!!

وقتی سالمندی به سراغمان بیاید

مراقبت از عزیزی که فراموشمان کرده

مامان بزرگ ،چرا دلت گرفته؟

بگذارید، دوست‌تان داشته باشند!