ساخت این بنا در سال ۱۹۸۲ تکمیل شد که یکی از کارهای برجسته Kahn و بنای یادبود نمادین برای دولت بنگلادش است.
ساختمان مجلس ملی در سال ۱۹۵۹ توسط دولت پاکستان برای گسترش مقر مجلس ساخته شد و در سال ۱۹۶۲ Louis Kahn پیشنهاد طراحی آن را ارائه داد.
اگرچه در ماه مارس ۱۹۷۱ با اعلام استقلال بنگلادش از پاکستان، ساخت بنا متوقف شد؛ Kahn در صدد ساخت بنایی به یاد ماندنی بود و بعد از جدا شدن بنگلادش از قانون پاکستانی در ماه دسامبر ۱۹۷۱، این پروژه به یک نماد دموکراسی و مایه افتخار افراد بنگالی مبدل شد.
در نهایت، این پروژه در سال ۱۹۸۲ با هزینه‌ای دو برابر آنچه برآورد شده بود (۳۲ میلیون دلار) به اتمام رسید.
ساختمان مجلس ملی به دلیل نوگرایی در اصل، منحصر به فرد است اما این پروژه ریشه عمیقی در بافت، شهروندان و بومیان بنگالی دارد. از آنجا که اکثر ساختمان‌ها متجدد شده‌اند، این بنا را تقریباً در هر کجای دنیا بدون هیچ دردسری می‌توان ساخت.
در ساخت این ساختمان، ساده‌ترین مصالح در دسترس به کار رفته و در برابر آب و هوای گرم و خشک صحرا مقاوم است.
ساختمان مجلس ملی به عنوان یک نهاد عظیم در صحرای بنگالی می‌درخشد و شامل هشت سالن است که دورتادور سالن بزرگ مجلس قرار گرفته‌اند که خود استعاره‌ای برای دولت دموکراتیک در قلب ساختمان است. کل مجموعه با بتن و سنگ مرمر ساخته شده است. دریاچه مصنوعی اطراف ساختمان نه تنها فضا را زیبا و روشن کرده بلکه به عنوان سیستم خنک‌کننده طبیعی نیز عمل می‌کند.
ساختار چندوجهی نما تأثیری دراماتیک در کل ساختمان گذاشته است و از سوی دیگر این شکل هندسی برگرفته از فرهنگ بنگالی است که تلفیق فرهنگ قدیم و جدید است. از نظر Kahn، نور نه تنها به دلیل روشن کردن فضا بلکه به عنوان خالق فضا، عاملی مهم در طراحی ساختمان به حساب می‌آید.
آخرین اخبار