سهم من از عاشقی اندک است اندک …

گروه سینما ممتاز نیوز؛ سی و یکم شهریور ماه یادآور روزهای تلخ و شیرین است، روزهایی که دشمن تا دندان مسلح به کشور حمله کرد و مردانی از جنس حماسه تا پای جان از مام وطن دفاع کردند و از سهم خود گذشتند تا ما امروز بتوانیم نفس بکشیم و آزادانه زندگی کنیم. رزمندگان ما رفتند و تا پای جان از آرمانهای خود دفاع کردند تا امروز بعد از گذشت ۳۳ سال از جنگ تحمیلی، تفکر و اندیشه آنها هنوز زنده باشد.

سینما به عنوان یکی از شاخه های هنری نقش اش را در دفاع مقدس به عنوان یک صنعت ایفا کرد و سینمای جنگ و دفاع مقدس به عنوان یک گونه سینمایی چه در زمان جنگ و چه بعد از آن به عنوان یکی از ابزارهای مهم، توانست ذره ای از رشادت های رزمندگان جنگ را به تصویر بکشد.

فیلم های بسیاری با رویکرد جنگ در سینمای ایران ساخته شده است. سینما، به ویژه سینمای ژانر جنگ در سینمای ما با هشت سال جنگ تحمیلی و دفاع مقدس آنقدر عجین است که استفاده از عبارت “سینمای دفاع مقدس” به جای “سینمای ژانر جنگ” علاوه بر اینکه کسی را متعجب نمی‌کند، که به مرور زمان شاهدیم که کمتر کسی از عبارت “سینمای دفاع مقدس” استفاده نکند. اما در فیلم‌های تولید شده در این گونه سینمایی به همان نسبت که استفاده از این واژه در زبان بیشتر و همه‌گیر شد، در بطن تقدس خود را از دست داد و نهایتا حاصل آن شد که امروز نمی‌توان نشانی از تقدس را در آن احساس کرد و ظاهرا عواملی چون فروش در گیشه، امکانات سینمایی، کلیشه‌های تکراری، ممیزی‌ها، جذب مخاطب‌ و…. از واژه مقدس، فقط یک کلمه خشک و خالی بجا گذاشته است.

سه زیرشاخه با تِمِ داستان‌‌های آغاز جنگ، زمان جنگ و عواقب و مشکلات پس از جنگ ساخته می‌شوند و سینمای ما نیز در این سال‌ها در این سه فرم تولیدات متعددی داشته که بعضا در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی نیز خوش درخشیده‌اند، اما با توجه به پرباری و غنای موضوعی هشت سال جنگ تحمیلی و مقتضیات اجتماعی و فرهنگی آن، متاسفانه نه تنها نگاه ویژه‌ای به این مقوله نمی‌شود حتی همان نیم نگاه پیشین نیز تقریبا از بین رفته و سینمای دفاع مقدس را به سینمایی بی‌تحرک تبدیل کرده و این امر سبب درجا زدن‌های مکرر این سینما شده که این مهم نیاز به بازشناسی، آسیب‌شناسی و واکاوی بسیار دارد.

به طور کل سینما و دفاع مقدس دو مقوله جدا از هم نیستند که بتوان آن ها از یکدیگر تمیز داد و این دو را دو مقوله جدا شدنی از یکدیگر دانست. هشت سال جنگی که بر ما تحمیل شد، هنوز که هنوز است داخل خود سوژه های بکر و نابی دارد که از نظر فیلمسازان و فیلمنامه نویسان سینمای ایران دور مانده است.

نسل تازه ای از فیلمسازان سینمای ایران در حوزه دفاع مقدس با نگاه ویژه ای پا به عرصه ظهور گذاشتند و قصه های خود را دربارهٔ آدم های بعد از جنگ و تاثیر جنگ بر زندگی آن ها روایت می کنند. فیلمسازانی همانند محمد علی باشه آهنگر، روح الله سهرابی، حمید بهمنی و … که جز فیلمسازانی می باشند که در این وانفسای بحران سوژه و درجا زدن فیلمنامه ها در سینمای ایران دغدغه ی سینمای جنگ دارند.

قطار سینمای ایران در حال حرکت است و در این مسیر پر تلاطم باید واگنی از این قطار به سینمای جنگ و دفاع مقدس اختصاص داده شود. امید است که رییس تازه سازمان سینمایی که بارها مخالفت خود را با تولید فیلم های فاخر بی هویت اعلام کرده است، این بار بودجه سازمان سینمایی را به فیلم هایی اختصاص دهد که آبرو و اعتبار ایران در عرصه بین المللی باشد.

امروز اولین روز از هفته دفاع مقدس است، یادمان باشد که هیچ وقت شهدا را فراموش نکنیم، اگر آنها نبودند، من و نسل من امروز نبودیم.

انتهای پیام/۵۵/س.ب