خضر وعلی، پدر وپسری با یک قرن فاصله
پیرمردی با خوشحالی و شکر پروردگار وارد اداره ی ثبت احوال سردشت اذربایجان غربی می شود و شناسنامه ی هفتمین فرزندش را از مامور ثبت احوال می گیرد. پسری که نام مقدس علی را برایش انتخاب کرده اند .علی خضرنیا فرزند خضر.نوزاد در تیرماه بدنیا امده است ،دقیقا همان ماهی که پدرش در ان متولد شده است .تفاوت این پدر و پسر یک قرن فاصله است . و در این یک قرن چه تحولات بزرگی در وطنش رخ داده است. خضر فرزند قرن پیش است، او در زمان های زیسته است که در این کشور شاه ها حکومت می کردند او در زمان انقلاب جمهوری اسلامی بوده است و دوران جنگ تحمیلی با کشور عراق تا حالا که ایران بیش ازسی و چند سال است که ازاد و سربلند است و حالا که ایران در حال تبدیل شدن به یک کشور صنعتی و قدرتمند در عین معنویت مداری است .خضر ۱۰۱ سال زندگی و به گفته ی خودش بیشتر را سپری کرده است و علی تازه بدنیا امده است.مادر این نوزاد چهل ساله است و از طریق سزارین و در بیمارستان امام خمینی (ره ) فرزندش را بدنیا اورده است .
او با خضر ازدواج کرد در حالی که این مرد تا دهه ی هفتاد زندگی اش مجرد بود. بنابراین او همسر اول این پیرمرد سردشتی است .همسری مهربان که برای او هفت فرزند بدنیا اورده است .خضر اهل روستای احمد بریو بخش وزینه است.
سن وی در شناسنامه اش دقیق نیست. او می گوید چند سالی ازسن واقعی اش بیشتر دارد. شناسنامه ی او در ۲۴مهرماه سال ۱۳۳۴ صادر شده است و سنش را براساس یاداوری های اتفاقات گذشته به صورت تقریبی نوشته اند. در زمانی که شناسنامه می دادند بیشتر افرادی که سن و سالی داشتند و دیگر چیزهایی مثل تاریخ تولد یادشان نمی امد تاریخی را حدسی و گمانی ثبت می نمودند.
این اطلاعا ت را اقای رحیم خوش پرواز رئیس اداره ی ثبت احوال شهرستان سردشت داده است .سردشت در جنوب اذربایجان غربی قرار دارد و ۱۱۱هزار نفر جمعیت ان است .این شهرستان هم مرز با کشور عراق است.تولد علی ذهن نگارنده را به سوی فیلم دعوت می برد. در این فیلم می بینید پیرمرد و پیرزنی از سفر کربلا بازگشته اند .زن باردار است اما بخاطر سن زیاد از تولد فرزندش ترس داد. این درحالی است که دخترش نیز باردار است.در یک سکانس از این فیلم پیرزن که نقشش را گوهر خیر اندیش بازی می نماید به درد دل با درخت می پردازد.زیرا درخت سن زیادی دارد ودرهر بهار به بار و برگ می نشیند و کسی هم به سرزنشش نمی نشیند اما پیرزن از حرف مردم می ترسد.چون همه فرزندی که در پیری از والدینی متولد شود تنها زنگوله پای تابوت می دانند.اوردن فرزند در سن بالا مسلما مشکلاتی برای فرزند و والدین ایجاد می نماید،در هر حال تولد هر نوزاد به سروده ی تاگور شاعر هندی این پیغام را می دهد که خدا هنوز از انسان نومید نیست.