من بیکار نیستم، فقط کار ندارم!

گردآوری توسط گروه سبک زندگی ممتازنیوز

مهارت‌های زندگی > شغل– محسن امین:
«بنشست و به ‌های‌های بگریست/ کآخر چه کنم؟ دوای من چیست؟/ کاری بکن ‌ای نشان کارم/ زین چَه که فروشدم، برآرم/ بیکار نمی‌توان نشستن/ در کنج خطاست دست بستن»؛ اینها را مولانا در وصف حال مجنون گفته است؛ کسی که خواستنی‌ترین چیز زندگی‌اش را به‌دست نمی‌آورد و در حسرتش می‌سوزد؛ اما اجازه بدهید این وصف حال را برای یک موضوع روزمره هم به‌کار ببریم؛ کسی که کار مورد علاقه‌اش را از دست داده یا هر چه تلاش می‌کند، مورد مناسبی پیدا نمی‌کند.

او در این دوران گذار، هزار فکر می‌کند؛ «کآخر چه کنم؟ دوای من چیست؟» در واقع، درماندگی در عبور از یک بحران، بیشتر از خود آن برای ما چالش درست می‌کند؛ چالشی روانی که با بی‌پولی، از دست دادن امید، از بین رفتن برنامه‌های آینده و اعتماد به نفس و البته نگاه‌های سنگین اطرافیان همراه می‌شود. به‌نظر شما چطور می‌شود با دوران بیکاری و عوارضش کنار آمد؟ یک خانواده با جوان یا پدری که دچار این وضعیت شده است چه رفتاری باید داشته باشد؟

بیکار نمی‌توان نشستن

می‌شود کارهایی کرد که هم از زیر بار روانی سنگین بیکاری خلاص شد و هم لقمه نانی به کف آورد؛ فراموش نکنیم که نداشتن یک کار مشخص با درآمد معین، با بیکاری به‌معنای نداشتن و انجام ندادن هیچ کاری، متفاوت است. از قدیم گفته‌اند: از تو حرکت، از خدا برکت. هر روز شال و کلاه کنید و از خانه خارج بروید و به‌طور جدی دنبال کار باشید. از هر راهی که ممکن است و به ذهن شما می‌رسد در جست‌وجوی کار باشید. می‌توانید از طریق اینترنت پیگیری کنید. با دوستان و آشنایان مشکل خودتان را بدون خجالت مطرح کنید. بنگاه‌های کاریابی هم می‌تواند کمک بزرگی به شما بکند. علاوه بر این ما به شما پیشنهاد می‌کنیم که جست‌وجوی خود را فقط روی یک کار و یک رشته خاص متمرکز نکنید. حتی می‌شود گفت که کاریابی را شغل تازه و موقت خود بدانید.

برنامه روزانه داشته باشید

قدم اول این است که آدم بیکاری نباشید. اینکه از این کار پول قابل‌قبولی درمی‌آید یا نه، در درجه دوم اهمیت است. اولویت اول این است که صبح که از خواب بلند می‌شوید، یک سؤال بزرگ جلویتان سبز نشود که امروز چه کار کنم؟ نداشتن برنامه روزانه، اولین سبب برای کلید خوردن فکرهای ناامید‌کننده است و البته زمینه‌ساز برای اینکه دیگران به‌خودشان اجازه بدهند که در مورد شما قضاوت کنند. بهترین کار در این شرایط این است که اولین و دم‌دستی‌ترین کاری که برایتان پیش می‌آید را انجام بدهید تا عجالتا از بیکاری خلاص شوید.

خلاقیت را فراموش نکنید

بهترین کار برای فرار از افسردگی و بی‌رمقی دوران بیکاری فکر کردن است؛ فکر کردن به راه‌های تازه. به هر ایده خلاقانه و معقولی که ممکن است برای شما دریچه‌ای تازه باشد. فکر کنید و از شکست و قضاوت دیگران نترسید. البته این به معنی بی‌گدار به آب‌زدن نیست. همه جوانب ایده‌های خلاق را خوب بررسی کنید ولی نو و غیرمتعارف‌بودن کار، شما را دلسرد نکند. چند‌آدم خلاق می‌شناسید که قبل از آغاز کارشان هیچ تضمین صد‌درصدی برای موفقیت نداشتند؟ حتی بسیار از ایده‌های تازه و کارآفرین در ابتدا و قبل از آغاز کار مورد تمسخر دیگران بوده است.

برای همیشه صبور باشید

مهم‌ترین آسیب در این دوران این است که صبوری‌تان را از دست بدهید؛ به‌ویژه وقتی که از طرف اطرافیان تحت فشار میباشید. مطمئن باشید که کار برای کسی که اهل کار است پیدا می‌شود اما اگر عصبی و ناامید شوید، فقط مشکل را مضاعف کرده‌اید چرا که بسیار سریع، تلاش‌تان برای پیدا‌کردن کار کمرنگ می‌شود و ناخواسته می‌پذیرید که قرار است بیکار بمانید.

تا مدتی یک جا بمانید

این نکته برای زمانی است که مسیر را پیدا کرده‌اید؛ به طور مثال در یک دفتر کاری مرتبط با رشته و تخصص‌تان در پایین‌ترین رده کاری به یک کار موقت پاره‌وقت مشغول شده‌اید. مطمئن باشید مدیران آنجا شما را زیرنظر دارند. حتی شاید به عمد خواسته باشند با این پیشنهاد، امتحان‌تان کنند که ببینند چقدر اهل کارید و چقدر به‌دنبال ارتقای شغلی میباشید، به همین سبب، شما هم متقابلا همه کارهای آنها را زیرنظر بگیرید. با این هدف که کارشان را خوب یاد بگیرید و به‌تدریج قابلیت‌هایتان را به‌ آنها نشان دهید. این نکته مهمی است که آنها به این نتیجه برسند که شما در این کار توانمند میباشید.

برای همیشه یک جا نمانید

توصیه به ماندن در یک محیط کار تا زمانی است که قرار است کار یاد بگیرید و با فضاهای کاری مرتبط آشنا شوید اما بعد از آن، در اولین فرصت نقل مکان کنید. البته این بار نه به‌عنوان یک تازه‌کار که به حداقل‌ها راضی است بلکه به‌عنوان یک کارشناس زبده و باتجربه که قدرت حل مسائل کارفرمای تازه و پیشنهادهای سازنده را دارد. همه سبب اینکه نباید در اولین جایی که کار را آغاز کرده‌اید بمانید، همین است. تجربه نشان داده که کارفرمای اول، ناخواسته و برای همیشه به شما به چشم همان کارآموز نابلد روز اول نگاه می‌کند و حتی اگر کارهای مهم‌تری را به شما بسپارد، این کار را با احتیاط بسیار و فاصله زمانی بیش از حد معمول انجام می‌دهد.


RSS
منبع:همشهری
باز نشر: پورتال خبری ممتاز نیوز www.momtaznews.com

نظرتان را در مورد مطلب فوق بنویسید. نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.