مهمترین عامل پیشرفت از بدو تولد

به گزارش خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران، کودک از بدو تولد با خیره شدن به یک شی و نیز خزیدن و لمس اشیاء در سنین بچه‌ی که عمدتا ۴-۶ سال است و به دوره پرگوئی نیز معروف است با پرسش‌های مکرر و در نهایت با جستجو در محیط اطراف خویش سعی در شناخت و کشف محیط پیرامون خود دارد که حاکی از کنجکاوی کودک است. اما اینکه این قوه چگونه می‌تواند به بهترین وجه پرورش یابد و سبب شکوفائی استعدادهای کودک شود موضوعی است که این  گزارش به آن پرداخته می‌شود.

ابراهیمی مقدم کنجکاوی را تلاش در جهت شناخت به طریقی که فرد را به سمت روش کار و آشنائی با محرک می‌کشاند دانست و افزود: هر محرک جدیدی ممکن است کنجکاوی را برانگیخته و هوش و نیروی ؟ و عصبی را با آن درگیر نماید.
وی با اشاره به اینکه کنجکاوی از دوره دبستان یا کودکستان آغاز شده و نقطه اوج آن در پایان دبستان و بین سنین ۴ تا ۱۰ سالگی است افزود: البته در نوجوانی کنجکاوی کم در بزرگسالی به یک سطح متوسط می‌رسد.
ابراهیمی مقدم با تاکید بر اینکه با طرح سوالات و پرسش‌ها به گونه‌ای سنجیده و معقول می‌توان کنجکاوی را در کودکان تحریک کرد گفت: البته باید توجه داشت پرخاشگری در جواب کودکان آنان را از طرح سوالات دوباره باز داشته و سبب کاهش و خاموشی قوه کنجکاوی در آنان می‌شود.
وی در ادامه محیط زندگی و تجارب قبلی کودک را در رشد و جهت دهی کنجکاوی کودک به سوی پیشرفت موثر دانست و اظهار داشت: آشنائی با اشیاء جدید زمینه پرسش در کودک و کنجکاوی در آنان را فراهم و از سوئی پیچیدگی و نوجویی زیاد سبب ترس واضطراب، تکرار زیاد یک موضوع سبب کاهش کنجکاوی و حتی کسابت و بیزاری می‌شود.
ابراهیمی مقدم در ادامه گفت: بنابر تحقیقات انجام شده میان کنجکاوی و از سوئی آفرینندگی و هوش کودکان ارتباط همسو وجود داشته و والدین باید در جهت پیشرفت نیروی آفرینندگی اطلاعات دقیق همراه با اندیشه انتقادی را فراهم آورند.
وی با اشاره به اینکه اصولا فرد کنجکاو فاقد اضطراب است افزود: فرد مضطرب بدلیل ترس و تشویش کمتر به کسب تجارب جدید و این امر سبب عدم شکوفائی استعداد در آنان می‌شود.
ابراهیمی مقدم در پایان با تاکید بر اینکه کودکان کنجکاو موفقیت تحصیلی بیشتری دارند گفت: البته این پیشرفت تا حدود زیادی به تلاش معلم در جهت برانگیختن حس کنجکاوی و عدم کاربرد روشهای طولی وار و انفعالی در آنان بستگی دارد.
گفتنی است: اما اینکه چرا برخی اشخاص کنجکاوترند شاید به دلیل ویژگیهای محیطی و یا نحوه برخورد والدین با آنان است اما باید توجه داشت هر چند توجه به کودک به دلیل عدم رشد عقلی کافی در او ضروری است اما محدودیت وسخت گیری بیش از حد والدین نسبت به کودک آنان را از شکوفائی این قوه عظیم بازداشته و مانع از شناخت بیشتر و رشد استعدادهای آنان می‌شود./ز
گزارش از بابارشانی