کابوس‌هایی شبانه یک قهرمان

نقدی بر بازی Max Payne3

نمایش اسلاید

/Images/News/Larg_Pic/2-4-1391/IMAGE634759970784168383.jpg maxpayne3

/Images/News/Larg_Pic/2-4-1391/IMAGE634759970813964436.jpg maxpayne3

مسلم پاک گهر: این بازی که محصول کمپانی بزرگ و صاحب نام Rockstar است بار دیگر به دنیای بازی برگشته تا سه‌گانه‌ای را کامل کند که نزدیک به هشت سال گیمرها منتظر آن بودند. Rockstar که آخرین بار در سال ۲۰۰۴ نسخه‌ی دوم بازی «مکس پین» را روانه بازار کرده بود به دلایل نامعلومی و با وجود آن‌که سود کلانی از این عنوان نصیبش شده بود آن را به مدت هشت سال رها کرد و به ساخت بازی‌های دیگر پرداخت.

اما زمانی که تقریبا همه گیمرها گمان می‌کردند «مکس پین» در نسخه دوم و در سال ۲۰۰۴ به پایانش رسیده، Rockstar با انتشار خبر ساخت نسخه سوم این بازی محبوب انتظار ورود این بازی را مثل «خوره» به جان گیمرها انداخت. «مکس پین»ی که حالا هم سنش بالا رفته و هم وزنش، بالاخره در تاریخ ۱۵ می ۲۰۱۲ در شمال آمریکا وارد بازار شد. حالا باید دید که آیا Rockstar توانسته بازی به بزرگی نام «مکس پین» عرضه کند یا تنها به دلیل شهرتی که طی دو نسخه قبل کسب کرده فروشش را تضمین می‌کند.

داستان: اتفاقات بازی سال ها بعد از نسخه دوم رخ می دهد. جایی که مکس پین از شغل پلیسی اش کنار رفته است. مکس حتی برای فرار از گذشته اش به برزیل سفر می کند با این امید که شاید آنجا بتواند آرامشی را که سال هاست با آن خداحافظی کرده دوباره به زندگی اش برگرداند. مکس از طریق یکی از دوستان برزیلی اش به نام «رائول پاسوس» به عنوان محافظ یک خانواده معروف در برزیل به نام «رودریگو برانکو» استخدام می شود. اما یک اتفاق تمام معادلات مکس را به هم می‌ریزد. عده‌ای گنگستر به مهمانی که رودریگو در یک هتل گرفته حمله می‌کنند و قصد دارند رودریگو و همسرش را به گروگان بگیرند. اینجاست که مکس باید خودی نشان دهد و این خانواده متمول را از دست آدم ربایان نجات دهد.

در ابتدای کار مکس به خوبی از پس این ماموریت برمی آید. اما این تمام داستان نیست چرا که این گنگسترها ظاهرا حاضر نیستند به این راحتی‌ها عرصه را خالی کنند و همه جا در تعقیب اعضای خانواده رودریگو هستند تا در فرصت مناسب بتوانند نقشه شان را عملی کنند. حالا باید دید که در این راه مکس می تواند جدا از دسته و پنجه نرم کردن با خاطرات گذشته‌اش از پس شغل جدیدش یعنی محافظت از رودریگو و خانواده‌اش بر بیاید یا این که گنگسترها بهتر از او هستند و مکس «پیر» را به راحتی کنار می‌زنند. داستان بازی توسط یک تیم سه نفره نوشته شده است که اعضای آن Dan Houser، Michael Unsworth و Rupert Humphries می‌باشد. این گروه سعی کرده درحالی که داستان را در ادامه نسخه قبل پیگیری می کند خط سیر جدیدی به داستان بازی اضافه کند. اگرچه در بعضی از بخش‌های داستان وجود یکسری شخصیت ها چندان با اهمیت به چشم نمی‌خورد و بود و نبودشان چندان فرقی با هم نمی‌کند ولی روایت بی نظیر تیم نویسندگی از یک شخصیت افسرده، بی هدف، گناهکار و خشن باعث شده که نگذارد شما بازی را بدون فهمیدن داستانش رها کنید.
گرافیک: با وجود آن که بازی دیگر در محیط سرد و تاریک نیویورک دنبال نمی شود و با چرخشی ۱۸۰ درجه ای به فضای گرم و نورانی برزیل قدم گذاشته است ولی همچنان حس غم و افسردگی را در محیط بازی به خوبی حس خواهید کرد. وجود صحنه های سینمایی فوق العاده یکی از نقاط قوت گرافیک به حساب می آید که تا حد زیادی روی گیمر و احساسش نسبت به بازی تاثیر مستقیم می گذارد. تخریب پذیری در بازی به شکل قابل قبولی انجام می پذیرد و با وجودی که محیط نسبت به شماره های پیش وسیع تر شده ولی افت کیفیتی در بافت ها دیده نمی شود. شخصیت مکس بی نقص به تصویر کشیده شده و کاراکترهای دیگر بازی نیز با طراحی مناسبی روبه رو بوده اند. ساختمان ها با نورپردازی عالی و رنگ بندی چشم نوازشان به حدی خیره کننده است که فرصت تکان خوردن از جلوی مانیتور را به طور کل از شما می گیرد. طراحی اسلحه های بازی نیز خوب انجام شده است. شاید تنها ایرادی که بتوان به گرافیک بازی گرفت وجود لرزش هایی است که شما را به گذشته مکس می برد. این لرزش ها در ابتدا بسیار جالب است ولی اگر به مدت طولانی پای مانیتور بنشینید ممکن است با کمی سردرد از بازی خارج شوید. ولی در مجموع گرافیک بازی با دو موتور گرافیکی اش یعنی RAGE و Euphoria به خوبی محیطی را در خور نام مکس پین خلق کرده است.

گیم‌پلی: اوج هنرنمایی Rockstar را می‌توانید در این بخش مشاهده کنید. با این‌که سن و سالی از مکس گذشته ولی هنوز به چابکی گذشته حرکت می‌کند و برای از بین بردن دشمنان بر شیرجه‌هایش آن‌ها را مورد هدف قرار می‌دهد. در این نسخه کاورگیری به یک عنصر حیاتی تبدیل شده چرا که اگر غفلت کنید در یک لحظه خود را به کشتن خواهید داد. سیستم بازیابی سلامتی مکس همچون گذشته عمل می‌کند و تا داروهای مسکن نباشد سلامتی مکس به حالت عادی برنمی‌گردد. وجود اسلحه‌های متنوع و پرتعداد در هر مرحله از بازی خیال شما را از دغدغه نبود سلاح راحت می‌کند. Rockstar برای این نسخه یک سورپرایز هم دارد. او با اضافه کردن بخش چند نفره یا همان Multiplayer به بازی سعی کرده پیشرفت گیم‌پلی را در بازی بیش از پیش نمایان کند. در این قسمت سرعت‌عمل و دقت شما به چالش کشیده می‌شود و به مرور می‌توانید با توجه به امتیازاتی که کسب می‌کنید به امکاناتتان اضافه کنید. در این بخش می‌توانید مدهای مختلفی را تجربه کنید که از جمله آن‌ها Deathmatch، Team Deathmatch، Gang Warsو Payne Killer است. یکی دیگر از جذابیت‌های عمده «مکس پین» درجه سختی بازی است تناسب درجه سختی بازی با مهارت افراد باعث شده که این عنوان به یک بازی همه‌گیر تبدیل شود. اما در این بازی یکی دو اشکال نیز به چشم می‌آید اول این‌که هوش مصنوعی دشمنان چندان تعریفی ندارد و تنها به دلیل وجود مبارزات پر تعداد در بازی این ضعف چندان به چشم نمی‌آید. دوم این‌که در شیرجه‌هایی که مکس می‌زند هیچگاه مورد اصابت گلوله قرار نمی‌گیرد که این موضوع کمی از واقعی بودن بازی کم می‌کند.

نتیجه‌گیری: اگرچه این عنوان از دید منتقدان یک شاهکار محسوب می شود ولی به دلیل خشونتی که در بازی است مطمئنا این عنوان نمی‌تواند مناسب هر سنی باشد.

 

 ۴۰۲۲۱

دانلود   دانلود


خبرآنلاین

نظرتان را در مورد مطلب فوق بنویسید. نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.