یادداشت / شورای صنفی نمایش ، وعده ها و دغدغه ها

تعداد فیلم هایی که اکران نمی شوند از مرز اخطار و خطر قبل و سینما در کشور ما عملا صنعتی است ورشکسته با محصولات تلنبارشده فراوانی که هرگز به مرحله عرضه و سوددهی نمی رسند . در سال هایی که گذشت ، شورای صنفی اکران با ایجاد قواعدی خودساخته و بسیار عجیب ساختار اکران را به نفع سینمای تجاری و سخیف تغییر داد  و سینمای فرهنگی و فیلم های خاص عملا بدل به فرزندانی سرراهی شدند که کسی آنها را نمی خواست ! چنین شد که در سال های اخیر سینماها با اکران فیلم های سطح پایین و به اصطلاح بفروش ! با سونامی ریزش مخاطب روبرو شدند ، و نتیجه استمرار سیاست های غلط اکران حال و روز حالای سینمای ایران است ، سینمایی با تماشاگرانی کم شمار و آزرده و بی حوصله .

از سوی دیگر ، وقتی سینما با بحرانی جدی نظیر کشمکش حوزه هنری و شهرداری با وزارت ارشاد روبرو شد ، شورای صنفی هرگز نتوانست با کمک گرفتن از ماهیت تقریبا مستقل خود گامی برای حل این مشکل بردارد  و نه تنها کنار سینماگران نایستاد ،که عملا بدل به بازوی اجرایی حوزه و شهرداری شد و با انتخاب فیلمهایی درجه دو برای اکران گسترده به پرفروش شدن فیلم های موردنظر آنها کمک کرد.در تمام این سال ها هر انتقادی از شورای صنفی اکران با پاسخ های تند و زننده روبرو شد و این شورا خود را مبرا از خطا و صاحب صلاحیتی حداکثری می دانست .

بعد از استقرار تیم تازه مدیریت سینمایی ، یکی از وعده های جذاب حجت الله ایوبی رییس تازه سازمان سینمایی ، تغییر قواعد اکران بود . ایوبی در یکی از اولین مصاحبه های مفصل خود صراحتا اعلام کرد قواعد اکران دچار مشکلاتی جدی است و او یکی از معاونین خود را مسئول بررسی و تغییر شرایط و ایجاد فرصت های برابر خواهد کرد . این مصاحبه در کنار پیگیری های جدی محمد احسانی – معاونت آثار و فعالیت های سازمان سینمایی – که به عنوان مسئول مستقیم تدوین آیین نامه تازه انتخاب شد ، نویدبخش وقوع اتفاقاتی خوشایند بود . احسانی گروهی از کارشناسان زبده سینما از گروه ها و تفکرات مختلف را مامور بررسی های لازم برای تدوین آیین نامه اکران ۹۳ کرد.علی سرتیپی، مرتضی شایسته، همایون اسعدیان، علی آشتیانی‌پور، سیدجمال ساداتیان، محمدرضا صابری، غلامرضا فرجی، محمدقاصد اشرفی، علیرضا داودنژاد و محمدرضا فرجی چهره هایی بودند که این وظیفه را به عهده گرفتند . جلسات متعددی برگزار  و در نهایت اعلام شد آیین نامه تازه اکران مصوب شده است . در ماه آخر سال و همزمان با حاشیه های برگزاری جشنواره پر حرف و حدیث ۳۲ و در میان کشمکش های گسترده اهالی سینما با یکدیگر ، خبری هم انتشار یافت که چنان که باید و شاید مورد توجه قرار نگرفت ، معرفی اعضای تازه شورای صنفی نمایش .

اعضای تازه این شورا با حضور چهره برجسته ای مانند ابوالحسن داودی در مقام رییس شورا ، وظیفه مهم و خطیری به عهده دارند . گذراندن سینما از روزهای تلخ وسخت فعلی و رساندن شیوه و شرایط اکران به شکلی استاندارد و معقول ، در کنار برآورده کردن نیازهای مخاطب و دست اندرکاران سینما به شکلی همزمان گوشه ای از وظایفی است که بر عهده این شورا خواهد بود . ضمن آن که تدوین آیین نامه ای تازه برای اکران و برطرف کردن شرایط نابرابر کنونی که مانع رشد و اعتلای سینمای ایران است و دستیابی به شیوه مناسب ، عادلانه و البته اقتصادی برای اکران وظیفه ای است که انجام دادنش می تواند دوره فعالیت این شورا را متمایز و برجسته کند . حضور چهره هایی مانند داوودی می تواند نویدبخش توجه دوباره به شان و جایگاه سینمای فرهنگی در کنار اکران گسترده آثار عامه پسند باشد ، همچنین ایجاد شرایطی متعارف و قابل پذیرش برای اکران بدون ایجاد فرصت های رانتخوارانه برای اشخاصخاص ، برطرف کردن روند نامناسب رسیدن فیلم ها از تولید به اکران و نجات دادن انبوه فیلم های در انتظار اکران نیازهای امروز سینمای ایران است . البته رساندن وضعیت اقتصادی سینما به شرایطی قابل قبول ، ماموریت تقریبا غیرممکنی است که به تنهایی از عهده شورای صنفی یا هر نهاد دیگری برنخواهد آمد ونیاز به عزمی جدی و ملی دارد . همکاری گسترده نهادهای ذیربط زیر چتری واحد و با مدیریت سازمان سینمایی ، تنها راهی است که می تواند این بیمار نیمه جان را به روزهای درخشان بازگرداند .

درباره اکران سینمای ایران آنچه واضح است ، نیاز مبرم به سالن سازی است . شاید وقت آن شده که اهالی خانواده سینما به صورت جدی مطالبات خود در زمینه ساخت مجتمع های سینمایی را به گوش دولتمردان برسانند ، البته اگر دعواها و جدل ها و بحث های تند و تیز این روزها امان بدهد !