۱۷۱
:
یادگیری فرآیندی است شامل برقراری ارتباط میان چیزی که هم اکنون می دانید و چیزی که جدید است. یک روش برای انجام این کار، بهره گیری از استعاره ها برای مقایسه کردن است.
بدون در نظر گرفتن باورهای دیدنی، خیلی ها قبول دارند که عیسی مسیح معلمی بی همتا بوده است. او چگونه درس می داد؟ از استعاره ها استفاده می کرد. زمانی که نزد ماهی گیرها می رفت، به آن ها نمی گفت: می خواهم بیرون بروید و مردم را به مسیحیت فرا بخوانید بلکه می گفت: می خواهم صیاد انسان ها باشید. او با بهره گیری از استعاره ی ماهیگیری ( چیزی که آن ماهیگیران می دانستند ) و ارتباط دادنش با عقیده ای تازه ( ترویج مسیحیت ) خیلی سریع این فرآیند را به آن ها آموخت. یک استعاره می تواند در یک چشم به هم زدن شما را از ظلمات کج فهمی وارد بارقه های نور شفافیت کند.
دفعه ی بعد که گیج و سردرگم شدید، از خود بپرسید: این شبیه چیست؟ می توانید استعاره ای در این باره ذکر کنید؟
۱۷۲:
ما به طور مداوم از استعاره ها برای بیان جنبه های زندگی مان استفاده می کنیم، حتی ممکن است متوجه این امر نباشیم. استعاره ها چشم اندازهای زندگی مان را شکل می دهند. برای مثال، اگر از شما می خواستم شکل زندگی را برایم توصیف کنید و استعاره ای بیاورید؛ ممکن است شما زندگی را به یک نبرد تشبیه کنید و کس دیگری آن را یک بازی، یک آزمون و یا حتی نوعی رقصیدن بداند. به این استعاره ها، استعاره های کلی گفته می شود؛ چرا که می توانند هم زمان روی چندین بعد از زندگی تان تاثیر بگذارند.
اگر همه چیز را از این دیدگاه که زندگی صحنه ی نبرد است ببینید، زندگی چگونه خواهد بود؟ قطعا سخت؛ چرا که ممکن است شکست خورده یا کشته شوید؛ از این منظر ممکن است هر فرد دیگری را که در خیابان می بینید ، دشمن تان بدانید. اگر زندگی را یک بازی بدانید چه؟ قطعا سرگرم کننده خواهد بود. و اگر زندگی را همچون صحنه ی رقص ببینید چطور؟ شاید نوعی ضرباهنگ طبیعی درونش نهفته باشد.
– برگرفته از: کتاب ۳۶۵ گام بلند موفقیت – آنتونی رابینز – انتشارات دویار
