تعریف همجنسگرایی و انواع آن
همجنسگرایان افرادی هستند که برخلاف روال طبیعی و فطری انسان ها، به جای ارتباط با جنس مخالف به ارتباط عاطفی، روانی و جنسی با همجنس خود گرایش دارند.
در کتب روانشناسی همجنس گرایی را نوعی اختلال رفتار جنسی و آسیب می دانند و دلایل این اختلال را فیزیولوژی، توارث و یا محیط و اطرافیانی که فرد با آنها در تعامل بوده است و … یاد می کنند (۱) و آن عبارتست از تمایل و علاقه جنسی مردی به مرد دیگر و هم جنس خود و یا بالعکس علاقه جنسی زنی به هم جنس خود.
در اصطلاح به گروه مردانی که با مردان دیگر این نوع ارتباط را دارند ” گِی: Gay”، به زنانی که ارتباط با زنان دیگر دارند “لزبین: Lesbian” و به افرادی که به هر دو جنس مرد و زن گرایش دارند، ” دوجنسگرا: Bi-sexual” و به کسانی که هویت جنسی شان با جنسیتشان سنخیتی ندارد، “ترانسکشوال: Transsexual” گفته می شود. این گروه کسانی هستند که جنسیتی که در روانشان حس میکنند، با جنسیت جسم شان در تضاد است که این افراد در ایران به لحاظ قانونی و شرعی طبق استفتائی که از امام خمینی (ره) شد، می توانند با انجام اعمال جراحی تغییر جنسیت دهند. دسته آخر هم افرادی هستند که از بدو تولد خصوصیات هر دوجنس را دارند (زن با آلت مردانه و مرد با آلت زنانه) که به آنها “هرمافرودیت: Hermaphrodite” گفته می شود که نوعی اختلال جنسی قابل درمان است.

پرچم گروه های همجنس گرا
امروزه، همجنسگرایان در جهان دارای پرچمی رسمی با رنگ های “رنگین کمان” هستند که هر رنگ در این پرچم سمبل امر خاصی است. بطور مثال رنگ قرمز نشانه زندگی، رنگ نارنجی نشانه بهبودی و سلامتی، رنگ زرد نشانه نور خورشید، رنگ سبز نشانه طبیعت، رنگ آبی نیلی نشانه نظم، هارمونی، یکپارچگی و آرامش و رنگ بنفش نیز نشانه روح و روان انسان است.

دوجنسگرایان نیز برای خود پرچم مخصوص دیگری دارند که این پرچم از سه رنگ سرخابی در بالای پرچم به نشانه گرایش به جنس موافق، رنگ آبی پائین پرچم سمبل گرایش به جنس مخالف و نوار بنفش وسط، نشانه گرایش به هر دو جنس زن و مرد است.
تبلیغاتی برای رواج همجنس گرایی با مجوز اسلامی
سال هاست که در جوامع غربی و برخی از کشورهای شرقی رفته رفته همجنس گرایی در حال رواج یافتن است. اکنون این بار نوبت به تبلیغ این عمل شنیع در کشورهای مسلمان نشین رسیده است. بطور مثال چندی پیش در کشور اندونزی جشنواره همجنسگرایان برگزار شده و در کنفرانس هایی نیز به تبلیغ این عمل و بررسی آن در اسلام و سخنانی درباره عدم مخالفت اسلام با همجنس گرایی مطرح نموده اند.
در همین راستا در فضای مجازی نیز تقریباً به تازگی افرادی به ظاهر مسلمان، تبلیغاتی در جهت رسمیت بخشیدن به مسلمانان همجنس گرا انجام می دهند. کسانی چون “آنی زانی.ولد” فرد خواننده و ترانه سرایی که خود را یکی از موسسین انجمن اسلامی به نام “گسترش ارزش ها” در آمریکا معرفی می کند. او می گوید:” در انجمن ما طیف وسیعی از مسلمانان همجنسگرا حضور دارند و از برخوردهای ستیزه جویانه و خشونت بار پرهیز شده و بر تعامل انتقادی با متون کتاب مقدس تاکید می شود.” او امام جماعت این مرکز است و در صفحه فیس بوک خود می نویسد: “می خواهد در مراسم ازدواج یک زوج لزبین شرکت و خطبه عقد آنها را به شکل کاملاً اسلامی بخواند.” او دلیل اغلب مسلمانان برای مخالفت با همجنس گرایی را داستان قوم لوط و تفسیر خشن و افراطی از متون مقدس اسلامی می داند، اما معتقد است که مرکز اسلامی تاسیس شده از جانب وی با برداشت متعادل و ملایم به دین نگاه می کند. حتی فردی به نام امام “دایی.یه عدالت” امام جماعت همجنسگرای جامعه مسلمان آمریکا و مدیر مسجد همجنسگرایان در واشنگتن است.

همجنس گرایی در فقه و احکام اسلامی
دیدگاه قرآن مجید درباره همجنس گرایی
تمام فقهای شیعه و سنی بدون استثناء قائل به حرمت این اعمال زشت و شنیع هستند و برای حرمت آن از کتاب (قرآن) به آیاتی استناد می جویند که تمامی آنها در باب داستان قوم لوط است. این آیات این عمل را زشت و قوم مرتکب به آن را فاسد ومنحرف معرفی کرده است که نهایتاً این قوم به واسطه عملشان، مستوجب عذاب الهی شدند. این آیات به شرح زیر است:
۱- خداوند در آیات ۸۱ تا ۸۴ سوره اعراف در خلال داستان قوم حضرت لوط به بیان سخنانی در باب همجنس گرایی پرداخته و دیدگاه خود را درباره این عمل بیان می دارد.
خداوند در این آیات می فرماید: “وَ لُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفَاحِشَهَ مَا سَبَقَکُم بهِا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَلَمِینَ(۸۰) إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شهَْوَهً مِّن دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ(۸۱) وَ مَا کَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُواْ أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْیَتِکُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ یَتَطَهَّرُونَ(۸۲) فَأَنجَیْنَاهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ کاَنَتْ مِنَ الْغَابرِِینَ(۸۳) وَ أَمْطَرْنَا عَلَیْهِم مَّطَرًا فَانظُرْ کَیْفَ کاَنَ عَقِبَهُ الْمُجْرِمِینَ(۸۴)”. “و لوط را [فرستادیم] هنگامى که به قوم خود گفت: «آیا آن کار زشت [ى] را مرتکب مىشوید، که هیچ کس از جهانیان در آن بر شما پیشى نگرفته است؟ (۸۰) شما از روى شهوت، به جاى زنان با مردان درمىآمیزید، آرى، شما گروهى تجاوزکارید (۸۱) ولى پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: «آنان را از شهرتان بیرون کنید، زیرا آنان کسانىاند که به پاکى تظاهر مىکنند» (۸۲) پس او و خانوادهاش را- غیر از زنش که از زمره باقیماندگان [در خاکستر مواد گوگردى] بود- نجات دادیم. (۸۳) و بر سر آنان بارشى [از مواد گوگردى] بارانیدیم. پس ببین فرجام گنهکاران چسان بود(۸۴)”. (ترجمه فولادوند)
نکات مهم در این آیات:
الف) «مراد از” فاحشه” در آیه، عمل لواط است. به دلیل اینکه در آیه بعد مىفرماید:”لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَهً”. جمله ” ما سَبَقَکُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِینَ” دلالت دارد بر این مطلب که هیچ یک از اقوام روى زمین مرتکب چنین گناهى نشده بودند و زمان پیدایش این عمل، به دوران قوم لوط بر می گردد.
ب) عبارت ” اتیان الرجال” با توجه به اینکه پس از آن از کلمه ” شهوه” و عبارت “مِنْ دُونِ النِّساءِ” استفاده شده است، این مفهوم را می رساند که این آیه کنایه است از عمل نامشروع مردان با مردان.
ج) نکته دیگر که از آیه ۸۱ استفاده می شود، لفظ “مسرفون” است که این معنا را مىرساند که قوم لوط عمل زناشویى با زنان را ترک گفته و به مردان اکتفاء می کردند و این عمل از آنجایى که تجاوز و انحراف از قانون فطرت است، “اسراف” نامیده شده است.
د) عبارت ” وَ ما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا …” دال بر این است که از آنجایى که قوم لوط جواب درستى برای این سؤال نداشتند، لا جرم او را تهدید به تبعید نمودند. در واقع آنها اصلاً متعرض جواب سؤال لوط نشده، در مقام جواب چیزى گفتند که ربطى به سؤال او نداشت. چون جواب از سؤال لوط یا به اعتراف به آن است و یا به این است که با دلیل آن را ابطال کنند، و قوم لوط چنین نکردند، بلکه او را بخاطر اینکه مردى غریب و خوشنشین در شهر است، خوار شمردند”. (ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبائی، ج ۸، ص ۲۳۲-۲۳۳)

آیات دیگر نیز به همین داستان اشاره دارد:
۲- “أتأتونَ الذُّکرانَ مِن العالمینَ وَ تَذرونَ ما خَلَقَ لکم ربّکم مَن أزواجکم بَل أنتم قومٌ عادونَ: آیا در بین تمام مردم دنیا شما جنس نر را مورد تجاوز قرار می دهید و زن هایی را که خداوند برای شما خلق کرده را ترک می نمایید؟! به راستی شما قومی متجاوز از فطرت و منحرف هستید”. (شعراء/۱۶۵-۱۶۶)
۳- “ولمّا جاءَت رُسُلُنا لُوطاً سئَ بهم و ضاقَ بهم ذرعاً و قالَ هذا یومٌ عَصیبٌ وَ جاءهُ قومُهُ یُهرَعونَ إلیهِ وَ مِن قبلُ کانوا یَعمَلونَ السّیّآتِ قال یا قوم هؤلاء بناتی هنَّ أطهَرُ لکم فَاتّقوا الله و لا تُخزونِ فی ضیفی ألیسَ مِنکم رَجلٌ رشیدٌ قالوا لقد علمتَ ما لنا فی بناتک مِن حقٌّ و إنّکَ لَتَعلَمُ ما نُریدُ، قالَ لَو أنّ لی بِکم قوّهً أو آوِی آلی رکنٍ شدیدٍ، قالوا یا لوطُ أنّا رُسُلُ رَبّکَ لن یَصِلوا ألیکَ: زمانی که فرستاده های ما نزد لوط آمدند، لوط ناراحت شد و مجال بر او تنگ گردید، گفت: امروز فاجعه است. در این حالت قومش با عجله و حرص نزد لوط آمدند، و از مدت ها پیش به فساد و بدکاری عادت کرده بودند، لوط گفت: ای قوم من ، اینها دختران من هستند، برای شما بهتر و پاکیزه ترند، از خدا پرهیز کنید، مگر یک مرد عاقل فهمیده در بین شما نیست، گفتند: خوب می دانی که ما کاری به دختران تو نداریم و خودت می دانی که چه می خواهیم. لوط گفت: ای کاش من قدرت آن را داشتم که شما را از این کار باز دارم و یا ملجأ و پناهی وجود می داشت که به آن پناهنده می شدم و از شرّ فساد شما محفوظ می ماندم. (میهمانان لوط) گفتند: ای لوط ما فرستاده خدا هستیم و اینها دسترسی به تو و (میهمانانت) پیدا نخواهند کرد”. ( هود/۷۷-۸۱)
۴- “أَئِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَهً مِّن دُونِ النِّسَاء بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ: آیا شما با بودن زنان، برای غریزه شهوت به سراغ مردان می روید؟ بلکه شما مردمی (نادان و) جهالت پیشه اید.” (نمل/۵۵)
روایاتی در باب حرمت همجنسگرایی و فلسفه تحریم آن
یکی از غرائزی که خداوند برای استحکام بنیان خانواده خلق نموده است، مسأله روابط جنسی میان دو جنس مخالف (زن و شوهر) است به همین دلیل اسلام بسیار تاکید دارد که زن و شوهر باید در محیط خانوادگی، به کامیابی کامل از یکدیگر دست پیدا کنند، تا لذت جنسی به محیط خارج از حریم خانواده سرایت نکند. حال اگر این شرایط رعایت نشود و یا افراد به داشتن آزادی های جنسی و تنوع طلبی تشویق شوند، قطعاً پدیده انحرافات جنسی به تدریج در جامعه به چشم خواهد خورد. در واقع طبیعت زن و مرد به نحوی خلق شده است که علاقه مند به جنس مخالف خود هستند و هرگونه تمایلات جنسى در غیر این صورت، انحراف از خلقت اولیه و سالم انسانى و نوعی بیمارى روانى و جسمی خواهد بود است.

امام صادق علیه السلام فرمودند: “هنگام همجنس گرایی، عرش خدا به لرزه می آید و عامل این کار در قیامت به صورت ناپاک محشور می شود و مورد غضب خدا قرار گرفته و جایگاهش دوزخ است.” (وسائل الشیعه ج ۱۴،ص ۲۴۹)
پیامبر اکرم (ص) فرمود: “لعنت خدا بر مردانی که خود را مانند زنان ساخته و در معرض مردان هوسباز قرار می دهند”. «وسائل الشیعه، ج ۱۴،ص۲۵۵» و همچنین ایشان در روایتی دیگر فرمودند: “هرگاه جنس مذکر با مذکر آمیزش کند، عرش خدا به لرزه در می آید.” (الکافی، کلینی،ج ۵،ص ۵۴۴)
امام صادق علیه السلام در مورد مرتکبان عمل شنیع همجنس گرایی می فرمایند:”آنها که تن به چنین کاری می دهند، بازماندگان سدوم (قوم لوط) هستند.”؛ سپس اضافه فرمود: “من نمی گویم از فرزندان آنها هستند ولی از طینت آنها هستند”. (الکافی، کلینی، ج۵،ص ۵۴۹)
رسول اکرم(ص) نیز می فرمایند: “اگر کسانی را در حال انجام لواط پیدا کردید، هر دو را بکشید لواط زنا است، بلکه زشتترین صورت آن است.”(۲) امام صادق(ع) از رسول خدا (ص) چنین نقل می فرمودند که ایشان فرمودد: “هر که با پسرى آمیزش کند، روز قیامت با حال جنابت وارد مى شود و آب دنیا او را پاک نمى گرداند و خدا بر او خشم مىگیرد و او را لعنت مىکند و جهنّم را- که بد سرانجامى است- براى او آماده مى سازد.”(۳) ایشان بیان می دارند: “خداوند هفت طائفه را در بالاتر از آسمان های هفت گانه، لعن فرموده و از رحمت واسعه خود دور نموده است. پس یکى از آنها را سه مرتبه لعن فرموده… ملعون است، ملعون است، ملعون است، هر که عمل قوم لوط را انجام دهد….”(۴)
اما امام صادق (ع) در بیان فلسفه حرمت لواط می فرمایند: “اگر آمیزش با پسران حلال بود، مردان از زنان بی نیاز می شدند و این موجب قطع نسل بشر می شد و مفاسد زیاد اخلاقی و اجتماعی به بار می آورد.”

امام رضا (ع) نیز در باب فلسفه تحریم همجنس گرایى در اسلام فرموده اند: “عله تحریم الذکران للذکران، و الاناث للاناث، لما رکب فى الاناث و ما طبع علیه الذکران، و لما فى اتیان الذکران، الذکران و الاناث للاناث، من انقطاع النسل، و فساد التدبیر، و خراب الدنیا: فلسفه تحریم مردان بر مردان و زنان بر زنان این است که این امر بر خلاف فطرت و خلقتی است که خداوند براى زن و مرد قرار داده است (که تمایل به جنس مخالف دارند) پس چنانچه مردان و زنان همجنس گرا شوند، نسل بشر قطع مى گردد و تدبیر زندگى اجتماعى به فساد مى گراید و دنیا به سمت ویرانى کشیده مى شود.”
تعریف و انواع هم جنس گرایی در فقه اسلامی
هم جنس گرایی گرچه واژه ای عام تر از آن چیزی است که در فقه اسلام به نام لواط یا مساحقه به کار رفته است، ولی تا حدودی با آن برابری می کند و در عین حال اعمالی همچون مضاجعت و رفتارهای جنسی دیگر با همجنس را نیز شامل می شود.
تعریف همجنس گرایی مردان یا لواط: عمل نزدیکی و دخول از دبر (پشت) را بین دو جنس مذکر لواط می گویند که این اسم به عقیده برخی از لغت شناسان به معنی الصاق و چسبیدن دوچیز بوده و به نظر برخی دیگر از عمل قوم لوط مشتق شده است.(۵)
محقق حلی لواط را اینگونه تعریف می کند: لواط، وطی دو مذکر باهم با ایقاب (دخول) یا عدم ایقاب (عدم دخول) است.(۶)
تعریف همجنس گرایی زنان یا مساحقه: عبارت است از آن که زنی، فرج خود را به فرج زن دیگری بمالد.(۷)
پی نوشت
(۱) دیوید ال. روز نهان، مارتین ای. پی. سلیگمن، ترجمه: سید محمدی، یحییآسب شناسی روانی، ج۲ ،ص ۱۷۸-۱۸۰
(۲) علامه حلى، نهج الحق و کشف الصدق، ص ۵۴۷، ناشر دار الکتاب اللبنانی
(۳) صابرى یزدى، على رضا، انصارى محلاتى، محمد رضا، الحکم الزاهره ، ترجمه انصارى، ص ۶۰۹، سازمان تبلیغات اسلامی
(۴) سیوطى، جلال الدین، الدرّ المنثور فی تفسیر المأثور، ج ۳،ص ۱۰۱،کتابخانه آیه الله مرعشى نجفى
(۵) شهید ثانی، الروضه البهیه ، باب حدود، فصل دوم
(۶) المحقق الحلی، شرائع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام، ج۴، ص۱۴۶
(۷) همان منبع
(۸) امام خمینى، توضیح المسائل ( محشّى)، محقق و مصحح، بنى هاشمى خمینى، سید محمد حسین،ج۲، ص ۸۱۸
(۹) .شهید ثانی و شهیداول، الروضه البهیه و شرح لمعه ، باب حدود فصل دوم
(۱۰) علامه حلی، ترجمه شعرانی، حاج شیخ ابوالحسن، تبصره المتعلّمین فی احکام الدین، فصل هشتم، ص۷۳۵
(۱۱) دکتر قرضاوی، یوسف،ترجمه: ابوبکر حسن زاده، نشر احسان ،حلال و حرام در اسلام
(۱۲) امام جمال الدین یوسف بن عبدالهادی الحنبلی ، تحقیق: عبدالعزیز بن محمد آل الشیخ، مغنی ذوی الافهام عن الکتب الکثیره فی الاحکام علی مذهب امام احمد بن محمد بن حنبل، نشرادارات البحوث العلمیه، کتاب حدود، ص۲۱۲-۱۳
(۱۳) یُسری السیّد محمد، جامع الفقه، ص۴۹۱
(۱۴) .فتاوی السغدی، ج۱، ص۲۶۹، بنابر مکتب شامله
(۱۵) یسری، السیّد محمد، جامع الفقه، صص۴۹۰-۴۹۲
(۱۶) صحیح البخاری، ج۶، ص ۲۵۱۲٫ کسی حق ندارد حدی از حدود الهی را از ده ضربه شلاق بیشتر بزند
(۱۷) شهید ثانی و شهیداول، الروضه البهیه و شرح لمعه ، باب حدود فصل دوم
(۱۸) علامه حلی ، نهج الحق و کشف الصدق، ترجمه، کهنسال، على رضا ، ص ۵۶۸
(۱۹) . محیی الدین النووی، المجموع، ج۲۰، ص۲۳
ادامه دارد…
![]()
پایگاه تحلیلی خبری مهرخانه