شما جدا شده اید ،نه فرزندتان

گردآوری شده توسط مجله خانواده ممتاز نیوز

چگونه تفاوت‌های والدین مطلقه را مرتفع کنیم؟


است زمانی بقای یک زندگی خانوادگی برای کودک مفید است که درگیری‌ها و مشکلا‌ت اعتقادی و سلیقه‌ای والدین محسوس نباشد، زیرا در غیر این صورت دوام یک زندگی نه تنها به سود کودک نیست بلکه سبب تشدید تشویش‌های ذهنی و مشکلا‌ت روحی‌او……….


آنچه نباید از قلم بیفتد!

زمانی بقای یک زندگی خانوادگی برای کودک مفید است که درگیری‌ها و مشکلا‌ت اعتقادی و سلیقه‌ای والدین محسوس نباشد، زیرا در غیر این صورت دوام یک زندگی نه تنها به سود کودک نیست بلکه سبب تشدید تشویش‌های ذهنی و مشکلا‌ت روحی‌او می‌شود. واقعیت این است که بسیاری از خانواده‌ها بدون اینکه درگیری‌های شدید یا اختلا‌فات عمیق داشته باشند از هم پاشیده می‌شود لذا پیشنهاد می‌شود که والدین سریع تصمیم به جدایی نگیرند بلکه کانون خانواده خود را حفظ کنند و در صورت باقی ماندن مشکل، پس از سپری شدن دوران بحرانی فرزند‌انشان تصمیم به جدایی بگیرند. البته این مسئله تنها شامل خانواده‌‌هایی می‌شود که مشکلا‌ت و درگیری‌های آنها اندک است زیرا زندگی کردن کودک در یک خانه پرتشنج و پردرگیری، نه تنها تاثیر مثبتی بر ذهن و رفتار او ندارد بلکه آسیب‌های بسیار جدی به روح و روان او وارد می‌کند.

از طرف دیگر حتی اگر والدین ناچار به جدایی از یکدیگر شوند، بازهم فرزندان به حضور الدین نیازمند می باشند و از طرف دیگر تربیت و رسیدگی به مسایل تربیتی وی همواره نقش و اهمیت خود را حفظ کرده و نباید بعد از  جدایی والدین از قلم بیفتد.

از آنجایی که والدین مطلقه در دو خانه جدا از هم زندگی می کنند گاهی اوقات در خصوص قوانین و انتظاراتی که از فرزندان دارند، متفاوت و متمایز از یکدیگر عمل می کنند.

اما آیا تا به حال به این مساله فکر کرده بودید  که ناسازگاری و عدم تطبیق والدین دربارهٔ چگونگی و مفهوم تربیت آنها سبب عصبانیت و خشم کودکان و نیز سبب سردرگمی و اغتشاش ذهنی آنها می گردد؟ کودکان نیز مثل سایر اشخاص تمایل دارند که وضعیت پایدار و با ثباتی را تجربه کرده و با مقررات روشن و مشخصی مواجه باشند؛ هر چند که در کلام نمی توانند این مساله را عنوان کنند اما به طور واضح تاثیر بی قانونی یا چند قانونی را می توان در رفتار کودکان ملاحظه نمود لذا  والدین موظفند اختلافات و تفاوت های فی مابین خود در زمینه تربیت کودکان را حل و فصل و مرتفع کنند.

از آنجایی که والدین مطلقه در دو خانه جدا از هم زندگی می کنند گاهی اوقات در خصوص قوانین و انتظاراتی که از فرزندان دارند، متفاوت و متمایز از یکدیگر عمل می کنند، که در ازدواج این مشکل را ناسازگاری یا عدم درک متقابل می گویند. در طلاق گاهی این اختلافات منجر به مشاجرات جدی می گردد و هر یک از طرفین از روی لجاجت یا اثبات خود هم که شده سعی می کند فرزندان را بر اساس اصول خود مورد تربیت قرار دهد. به خصوص که حتی در زندگی های زناشویی موفق نیز چگونگی تربیت کودکان می تواند یک منشا و عامل اصلی تعارض میان والدین باشد چه رسد به والدینی که بر اثر شدت ناهماهنگی ها از یکدیگر جدا هم شده باشند. در این دست والدین شاهد این مساله هستیم که هر یک از آنها  ایده ها و نظرات متفاوتی دربارهٔ اینکه تربیت کودکان چگونه باید باشد، دارند و هر یک پیشنهادات تربیتی دیگری را غلط می دانند.

در کنار تفاهمات و نقاط مشترکی که در تربیت فرزندان ایجاد می کنید سعی کنید برای فرزندتان این را هم مشخص کنید که در منزل هر یک از شما توقعاتی را که از فرزندتان دارید،  کاملا واضح و شفاف مشخص کنید و برای آنها شرح دهید که منزل پدری یکسری قوانین خاص خود و منزل مادری قوانین دیگر خاص خود را دارد

نتیجه این ستیزه و نزاع این است که یا تربیت شایسته ای به وجود نمی آید یا اصلا تربیتی صورت نمی پذیرد.

برای تبدیل تفاوت ها، اختلاف دیدگاهها و نزاعها، به یک روش تربیتی منسجم و  یکسان، والدین باید تفاوت های خود را بر اساس علاقمندی که به کودکان خود دارند، مرتفع کنند لذا برای این کار می توانند از روش ذیل استفاده کنند:

– سعی کنید دربارهٔ اینکه انتظارات واقع گرایانه از فرزندان چیست با همسرسابق تان به یک توافق برسید. این توافق باید یر اساس شرایط سنی فرزندان، خلق و خو و طبیعت او، توانایی اش برای دنبال کردن یک روند خاص و ساختار و شرایط طلاق والدین باشد.

– به لحاظ ذهنی باید والدین به یک توافقی دقیق برسند که کدام ارزش ها بیشترین اولویت را برای هر یک از آنها دارد و مشخص کنند برای ایجاد یا اصلاح کدام رفتارها هر دویشان به عنوان یک رفتار مهم در کودک توافق دارند.

– ترجیحات و اولویتهای خود دربارهٔ تربیت فرزند را با همسر سابق تان به بحث بگذارید و بررسی کنید آیا فرصتی برای ایجاد سازگاری و تطابق در خانواده هست یا خیر؟

– در زمینه هایی که امکان و فرصت پیدایش یک توافق و سازگاری هست، با همسر سابق تان به این توافق برسید که صرفنظر از اینکه بر روی کدام روش یا روشها با هم به مصالحه رسیده اید هنگامی با فرزندان میباشید هر دویتان از یک روش یکسان استفاده می کنید. منظور این است که حتی اگر در بعضی از زمینه ها با هم توافق ندارید برای حفظ ثبات تربیتی فرزندتان به یک الگوی ثابت مقید شده و متعهد شوید که بر اساس اصول مورد توافق رفتار کنید.

آنچه نباید از قلم بیفتد!

– توافقات خود را مکتوب کنید آنها را مرور کنید و مطمئن شوید که آنها عملی و قابل اجرا می باشند.

– در زمینه هایی که با هم تفاوت دارید، به یک توافق مشترک برسید که هر دویتان بتوانید با آن به زندگی تان ادامه دهید و آنرا ترک نکنید بدین معنا که بر اصولی متعهد نشوید که توان اجرایی آن را نداشته باشید.

– در کنار تفاهمات و نقاط مشترکی که در تربیت فرزندان ایجاد می کنید سعی کنید برای فرزندتان این را هم مشخص کنید که در منزل هر یک از شما توقعاتی را که از فرزندتان دارید،  کاملا واضح و شفاف مشخص کنید و برای آنها شرح دهید که منزل پدری یکسری قوانین خاص خود و منزل مادری قوانین دیگر خاص خود را دارد.

– هرگز در مقابل چشم کودکان دربارهٔ عدم توافق تان دربارهٔ نحوه و روش تربیت فرزندان صحبت نکنید.

مریم عطاریان

بخش خانواده ایرانی تبیان


… درحال بارگذاری


سایت موسسه فرهنگی تبیان > بخش خانواده ایرانی
باز نشر: پورتال خبری ممتاز نیوز www.momtaznews.com

نظرتان را در مورد مطلب فوق بنویسید. نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.