یادداشت /یک بار برای همیشه!

به گزارش هنر آنلاین/ تغییر مدیریت در نهادهای دولتی و خصوصی، امری است متداول که در تمام کشورها صورت می‌گیرد. این تغییرات یا جنبه سیاسی دارد و یا اداری. هر چند تغییر مداوم و بی‌حساب مدیریت‌ها، ممکن است به ارکان آن وزارتخانه یا سازمان آسیب‌های جدی بزند، اما در مواردی اجتناب‌ناپذیر است. زیرا عملکرد ضعیف یک مدیر یا خدای ناکرده سوء‌استفاده‌های مالی او، مشکلی است که باید جلوی آن را گرفت، اگر جلوگیری نشود امکان آن وجود خواهد داشت که به یک فاجعه ختم شود.

تغییر و تحول مدیران نباید به سادگی و با چشم‌پوشی از عملکرد نادرست آنان صورت بگیرد، بلکه باید با بررسی موشکافانه، عملکردش در طول دوران مدیریت، وضعیت او را مشخص کرد. اگر مورد خاصی در پرونده کاری او ملاحظه نشد، می‌توان با سلام و صلوات وی را تا مقابل در خروجی وزارتخانه یا سازمان بدرقه کرد، اما اگر در مدیریت وی، اشکال عمده‌ای وجود داشت، یا خدای ناکرده شائبه سوء‌استفاده مالی یا مقامی در پرونده‌اش ملاحظه شد، باید مورد مواخذه قرار گرفته و با اطمینان از سوء‌استفاده‌اش از مقام خود، او را به دادگاه‌های صالحه معرفی کرد تا به‌سزای کاری که انجام داده برسد. در طول سالیان قبل، مدیران بسیاری در عرصه فرهنگ و هنر کشور جابجا شده‌اند. در پرونده بعضی از این مدیران خلع ید شده، شائبه سوء‌استفاده مالی و مقامی دیده و حتی به اثبات رسیده است، اما هیچ کدام مورد مواخذه قرار نگرفته و به دادگاه معرفی نشده‌اند. متاسفانه این کار به یک اپیدمی تبدیل شده است. هر مدیری که بر سر کار می‌آید، خیالش از هزار جهت راحت است، چون بعد از پایان مدیریتش کسی با او کاری نخواهد داشت و با خیال راحت می‌تواند با آنچه از مزرعه سازمان تحت مدیریت خود درو کرده به زندگی مرفه خود ادامه دهد. در همین حوزه معاونت هنری وزارت ارشاد، چندین بار این اتفاق صورت گرفته و مورد اعتراض اهالی هنر، رسانه‌ها و علاقه‌مندان واقع شده است، اما کوچک‌ترین اقدامی صورت نگرفته است، چرا؟!

مرکز هنرهای نمایشی، مهم‌ترین زیر مجموعه معاونت هنری وزارت ارشاد است، در این مرکز مدیرانی بر سر کار آمده‌اند که عملکرد آنان همیشه مورد اعتراض بوده و شائبه سوء‌استفاده مالی و مقامی داشته‌اند. میلیاردها تومان پولی که باید صرف گروه‌های نمایشی و سالن‌ها می‌شد، معلوم نیست کجا، چگونه و خرج چه شده است؟

اکنون نیز معاونت محترم امور هنری وزارت ارشاد، صحبت از حیف و میل شدن و سرنوشت نامعلوم ۱۳ میلیارد تومان پول بی‌زبان این حوزه کرده است. این تنها بخشی از این حیف و میل‌هاست.

خدا می‌داند در این حوزه‌ای که همه چشم به کمک‌های اندک آن دارند، چه مقدار پول جابجا و دست به دست شده است! مدیرانی که شائبه سوء‌استفاده مالی آنان وجود دارد و از کار برکنار شده‌اند، در حال حاضر یا بر مسند مدیریت اداره‌ای دیگر نشسته‌اند، یا در حال انجام کارگردانی تئاتر و غیره می باشند! آیا ناظری وجود ندارد تا بر این اوضاع نظارت کند؟ چرا حسابرسی صورت نمی‌گیرد؟ بودجه‌های تعلق گرفته که هر کدام ردیف خاص خودشان را دارند، چگونه است که این چنین به تاراج می‌روند؟ تا کی باید گروه‌های نمایشی و گروه‌های هنری دیگر، دندان روی جگر بگذارند و در نهان خون گریه کنند؟ خدا می‌داند تاکنون چه استعدادهایی در این حوزه به هرز رفته‌اند.

آقای علی مرادخانی معاون محترم امور هنری، با تجربه فراوانی که در این عرصه دارد و خود به خوبی با این مسائل آشنا است، یک بار برای همیشه به این غائله خاتمه دهد و مدیران خطاکار را به پای میز محاکمه نشانده و حق را به حق‌دار برساند. اگر امروز این کار صورت نگیرد، مطمئن باشید که در آینده شاهد فجایع بیشتری خواهیم بود. آقای مرادخانی آستین‌ها را بالا بزنید و عملکرد همه مدیران پیشین را زیر ذره‌بین برده و به حساب همه رسیدگی کنید. به یک دوره بسنده نکنید، بلکه از آغاز دهه ۷۰ تاکنون را مدنظر قرار دهید.