رویا تیموریان: حرمت‌ها حفظ نمی‌شود

سرویس سینما هنرآنلاین//

رویا تیموریان سال قبل‌ بعد از حضور موفق در فیلم چه خوبه برگشتی داریوش مهرجویی در جشنواره سی‌ودوم فجر با دو فیلم شیفتگی به کارگردانی حسین زمانی عصمتی و فیلم برف به کارگردانی مهدی رحمانی حضوری جدی و اثر گذار دارد. با تیموریان دربارهٔ حضورش در فیلم برف و برگزاری جشنواره سی و دوم فیلم فجر گفت‌و‌گویی انجام داده‌ایم.

فیلم برف به برررسی زندگی یک خانواده سنتی می‌پردازد، این نگاه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

بله، در برف یک مادر سنتی به عنوان محور خانواده مورد توجه قرار گرفته، مادری که قصد حفظ آبرو دارد و می‌خواهد دخترش را به خانه بخت بفرستد. و در بک‌گراند زندگی خانواده اتفاقاتی رخ می‌دهد که مادر مجبور است برای حفظ خانواده و تمام این مسائل، مشکلات وگرفتاری‌ها را مدیریت کند. جایگاه اجتماعی، روحیات و دغدغه‌های این زن بسیار متفاوت و خاص بود.

آیا در فیلم برف نگاهی نقادانه به بعضی از رفتارهای زنان سنتی انجام می‌شود؟

در فیلم برف به این مسئله اشاره می‌شود که همه ما‌ تحت تاثیر شرایط خارجی رفتار‌های مختلفی انجام می‌دهیم. هر چقدرهم که بخواهیم برای حفظ خانواده تلاش کنیم و سلامت و امنیت‌اش را حفظ کنیم، آن‌قدر مسائل مختلفی وجود دارد که اعضا خانواده را با خودش درگیر می‌کند. از منظر دیگر در خانواده‌های سنتی به سبب اعتقاداتی که دارند این نوع مراقبت‌ها برای سلامت خانواده بیشتر است.

عمده تلاش مادر در فیلم برف تلاش در جهت حفظ آبروی خانواده است، این تلاش بر اساس چه رفتارهایی می‌تواند اثر گذار باشد؟

در اثر شرایط اقتصادی که خانواده با آن درگیر می باشند همه تلاش می‌کنند با سیلی صورتشان را سرخ نگه دارند و مادر هم در راس این مسئله کارش را انجام می‌دهد.

با وارد شدن مادر همسر زن، آیا در زندگی‌اش چالش تازهی به وجود می‌آید؟

پیچیدگی و جذابیت کاراکتر این مادر به رفتارهای مختلف‌اش برمی‌گردد. موقعی که مادر همسرش به خانه می‌آید می‌توانیم او را بخشی از زندگی قبل خانواده بدانیم. زنی سرشار از مهرو عاطفه همان‌طوری‌که مادر خانواده هم چنین خصلت‌هایی دارد. اما مادر خانواده به سبب مشکلاتی که با آن دست‌ به گریبان است مجالی برای بروز این عواطف ندارد. مادر بزرگ با حضورش تلاش می‌کند خلا وجود عاطفه را در خانواده پر کند و تا حد توانش به حل مشکلات خانواده کمک کند. در بخش‌های مختلف فیلم می‌بینیم که با نوه‌هایشان دم‌خور می‌شود و پای حرف‌هایشان می‌نشیند.

نحوه برگزاری جشنواره سی و دو فیلم فجر را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

جشنواره فیلم فجر امسال در محیطی آرام و بدون حاشیه در حال برگزاری است و برای من اهمیت خاصی دارد. به سبب شرایط سخت حاکم بر این چند سال اخیر در سینما برگزاری جشنواره در حکم میهمانی بزرگ و با شکوهی است که به سینماگران این فرصت و مجال را می‌دهد که در کنارهم جمع شوند و باهم حرف بزنند و ببینند این چند ساله چه بلاهایی سرشان آمده است و نحوه عملکرد خود و مدیران فرهنگی را مورد نقد و ارزیابی قرار بدهند. باید بررسی شود هنرمندانی که به جشنواره آمده‌اند قراراست نوک تیز انتقادات را به سمت خودشان و یا مدیران فرهنگی بگیرند چرا که رفتارهای توهین آمیزی بسیاری در طی این سال‌ها با هنرمندان شده است.

این رفتارهای توهین آمیز از کجا بوده است؟

معتقدم بعضی از هنرمندان و اهالی سیمنا احترام وحرمت یکدیگر را حفظ نمی‌کنند واین مسئله من را بسیار غمگین می‌کند. سبب بروز چنین رفتارهایی برمی‌گردد به سیاست گذاری اشتباه مدیریت فرهنگی و سینمایی دوره قبل. بنابراین مدیران فرهنگی و سینمایی دوره قبل بابد جوابگوی چنین اعمالی باشند و نمی‌توانیم خود اهالی سینما را بابت این نوع رفتار‌ها بسیار مقصر بدانیم.

آیا بروز چنین نوع رفتارهایی بر اساس یک طرح از قبل تعیین شده انجام شده است؟

آیا در این چند ساله اخیر سیاست‌های فرهنگی درست و مناسب بوده که به طورحتم چنین نیست و به‌نظرم عمدی وجود داشته که به سینما ضربه بزنند و دوستان با حمایت از تولید فیلم‌های به اصطلاح فاخر که به نظرم فقط از حیث بودجه فاخر است عملا سینما را به بن بست کشاندند.

سینماگران که جزو قشر نخبه و روشنفکر جامعه می باشند به چه سبب نتوانستند در برابر چنین جریاناتی ایستادگی کنند؟

سینماگران ما قانون‌گذار نیستند و فاقد قدرت اجرایی اند. موقعی که شرایط اقتصادی سینما عرصه را به هنرمندان تنگ می‌کند باید منتظر چنین جریاناتی باشیم.  طبق آمار‌های موجود بیش از ۱۷ میلیارد هزینه تولید فیلم‌های فاخر در دوره قبلی شد، در حالی که با این پول می‌شد حداقل بیست سی فیلم ساخته شود و تعداد بسیاری از اهالی سینما بتوانند گذران زندگی داشته باشند. باید با تشکیل جلساتی با حضور مدیران سینمایی، دبیر جشنواره و اهالی سینما این مسائل بررسی شود.

انتهای پیام/