چرا از خرید اینترنتی می گریزیم?

شاید مهمترین بخشی که سبب می گردد همچنان خرید به روش سنتی، به روشهای مدرن خرید و سفارش رایج در دنیا ترجیح داده شود، جنبه روانی خرید کردن باشد، تغییر در شیوه ها همواره یک دوره گذار را می طلبد.
در خرید و سفارش اینترنتی، از چیزی که من اسمش را می گذارم ویترین گردی”، محرومیم.! شاید این امر چندان مهم به نظر نرسد و پایگاه اینترنتیهای معتبر تولید کننده کالاها، تمام مشخصات محصولشان را به طور مصور به نمایش بگذارند، اما واقعاً ویترین گردی و تنوع محصولاتی که در یک راسته بازار در اختیار است و مقایسه آنها، احساس رضایت از خرید را پس از تحقیقات کافی، حاصل می کند.
شاید عامل مهم دیگر، مخصوصاً برای ما ایرانی ها، عدم امکان چانه زنی با فروشنده باشد، قیمت مقطوع خریدهای اینترنتی این جنبه مهم روانی را حذف می نماید.
نبود زیرساختهای مطمئن و مناسب برای پرداخت بهای کالاها، اعم از شبکه های بانکی، سیستمهای شبکه و سخت افزاری و نرم افزاری ارتباط اینترنتی، چندان احساس امنیتی در پرداخت وجه و اطمینان از صحت ثبت سفارش به دست نمی دهد. کما اینکه ما هر لحظه نگران قطع شدن شبکه، اختلال در کامپیوتر و … هستیم.!
سیستم نه چندان قابل اعتماد تحویل کالا هم سبب مهم دیگری است که این نگرانی همچنان وجود داشته باشد که آیا کالای سفارش داده شده من، صحیح و سالم به مقصد تحویل می گردد یا خیر؟ یک مجله ماهنامه که من مشترک آن هستم، هر ماه با دو هفته تاخیر و با وضع نامناسب و خمیده و بعضاً پاره شده به دستم می رسد، پس به من حق بدهید که اعتماد نکنم به طور مثالً یک موبایل یا LCD را اینترنتی بخرم!
عدم امکان پس دادن محصول خریداری شده (به هر سبب، اعم از خرابی و معیوب بودن دستگاه، یا انصراف از خرید و …) هم مزید بر سبب خواهد شد که از خرید اینترنتی صرفنظر کنیم.
با این همه، اگر در صورتی که در هر مرحله ای از سفارش و خرید کالا، مشکلی به وجود بیاید، نبود زیرساختهای حقوقی روشن و واضح و امکان پیگیری قضایی مرتبط با آن، تکمیل کننده زنجیره دلایل من برای عدم استفاده از خرید و سفارش اینترنتی خواهد بود.