یادداشت/ ضرورت شادابی

سرویس نمایش هنرآنلاین//

آشپزی نانتا نمایشی موزیکال دربارهٔ آشپزی است. هر آنچه در آشپزخانه از شستن و رُفتن و پختن گرفته در یک نمایش به شیوه موزیکال و در نواختن سازهای کوبه‌ای و رقص و ژیمناستیک و شعبده‌بازی و ژانگولر به نمایش در می‌آید.

آشپزی نانتا برای سرگرمی است تا این‌که پیرو اندیشه و داستان مقتدری برای تاثیرگذاری باشد. همین که هدف مشخص است، کار هم موفق از آب درآمده. انگار در جهان معلوم است که آدم‌ها چه بکنند و قرار نیست کسی کلاه سر دیگری بگذارد.

سه سرآشپز جوان طبق روال معمول در حال شستن سبزی و تکه کردن گوشت و روشن کردن مایکروفر و کارهای روزانه‌اند. مدیر آشپزخانه خواهرزاده‌اش را به این سه سرآشپز به دلیل نارضایتی از فضای کار تحمیل می‌کند. برای همین رقابت و درگیری بین سرآشپز‌ها بالا می‌گیرد اما آنان باید تا ساعت شش عصر غذاهای یک مهمانی عروسی را آماده کنند. آیا با این شلوغی و بلبشو به موقع غذا‌ها را آماده می‌کنند؟ همین داستان معمولی و سرراست به روابط و اتفاقات جنبه نمایشی می‌دهد. سرآشپز‌ها که خود وارد به کار هستند، با این پسر تحمیلی مشکل پیدا می‌کنند و خودشان رقابت سرسختانه‌ای دارند برای اینکه همه چیز سر موعد مقرر آماده شده باشد. از آن سو نیز گروه اجرایی بر آن است تا مشارکت تماشاگران را ممکن سازند. این مشارکت هم بر جاذبه کار می‌افزاید و فرآیند تبدیل و انتقال بار انرژیک اثر را بالا‌تر می‌برد. کار هیجانی و لذت بحش می‌شود و تماشاگر راضی است برای همین کف می‌زند و پای می‌کوبد و خندان می‌شود.

آشپزی نانتا برای پرداختن به اصل لذت حد و مرز قائل است و شوخی‌هایش مبتذل نمی‌شود. این اتفاق امتیازی است تا از ابتذال پرهیز کنیم و شادمان تالار را ترک کنیم چون اغلب این نوع آثار با لوده‌گی و هرزه‌گی مواجه می‌شوند و غالب شدن یک فارس تهدیدی است برای ایجاد نابهنجاری اجتماعی اما قناعت کردن به شوخی‌های سالم در سالم‌سازی محیط و افراد موثر است. تفریح کردن فرآیندی برای عبور از کسالت‌ها و دل گرفتگی‌ها و افسردگی‌هاست و باید باشد. یعنی وجود این نوع تئا‌تر لازم و ضروری است اما مطرح شدن آن در بخش مسابقه بین‌الملل جشنواره تئا‌تر فجر با تردید مواجه می‌شود. به هر تقدیر کلاس جشنواره بین-المللی هم باید رعایت بشود و آثاری مانند آشپزی نانتا و کافه باله باید در بخش‌های جنبی قرار بگیرند و یا برای اجرای عمومی دعوت بشوند.

آشپزی نانتا ۵ بازیگر توانمند و خلاق دارد. آن‌ها موسیقی و ضرباهنگ را می‌شناسند و بر حرکت و رقص واقفند. بازیگران شاد و هوشمند و خلاق که می‌توانند انرژی و هیجان را به تماشاگران بدهند و در فضا شوخی و خنده را به حس غالب تبدیل کنند. بازیگرانی با بدن‌های نرم و منعطف که می‌توانند تصاویر شاداب را بسازند و با ضرباهنگ نسبتا تند لحظات مفرح را موجب می‌‌شوند.

آشپزی نانتا وضعیتی کنش‌گر و عمل‌گراست و برای همین تبدیل به اثری موثر و مفید می‌شود. عمل بار نمایشی را تقویت می‌کند و واقعا یک نمایش در دل آن همه شلوغی اتفاق می‌افتد. این یک کد ورودی موثر است و مشارکت ذهنی تماشاگر هم بر آن علاوه می‌شود. یعنی عینیت ماجرا‌ها تبدیل به فرآیندی ذهنی خواهد شد. این راهی برای القاگری شادابی است و فرصتی برای شست و شوی ذهن از گرفتگی‌ها و تلخی‌هاست. نوعی کمدی عمل‌گرا که ذهن مخاطب را به مرزهای راحتی و رهایی می‌رساند. موسیقی هم مکمل این فرآیند است و چون مسهلی روح و روان را زود‌تر به نتیجه می‌رساند. ۹۰ دقیق نمایش شادی‌آور یک هفته خستگی و کسالت را از روح و روان می‌زداید.

آشپزی نانتا یک مسکن موثر است و مثل‌ آن باید زیاد داشته باشیم. اگر آمار افسردگی بالا رفته، تقویت جامعه توسط این نوع کمدی‌ها و نمایش‌های پر تحرک ممکن می‌شود. متاسفانه تئا‌تر آزاد ما بیشتر بر شوخی‌های کلامی تاکید می‌کند و آن هم تا مرزهای ابتذال پیش می‌روند و گوشزد کردن این نوع مثال‌ها می‌تواند جنبه‌های درمانی آثار نمایشی ما را بالا ببرد و زمینه‌ساز شادابی عمومی شود و البته تلویزیون هم می‌تواند سازنده این نوع نمایش‌ها باشد و الان ضرورت آن بسیار احساس می‌شود. اصلا توصیه‌های روشنفکری در رد این نوع آثار درست نیست چون نمایش‌های شاد برای ما یک ضرورت است! آمار افسردگی بالاست!!

انتهای پیام/

رضا آشفته